Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/1711 K.2019/5400

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkili davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesinin davalı işverence işçinin 6111 sayılı Yasa uyarınca atandığı, 15/11/2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarını ve yevmiye düşüşü nedeni ile 2009 Mayıs ayından 15/11/2011 tarihine kadar olan dönem için hesaplama yapılarak işleyecek yasal faiziyle birlikte zararın tazmininine ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili. 6111 sayılı Yasaya (Torba Yasa) göre işçilerin nakillerinin gerçekleştirildiğini, 6111 sayılı Torba Yasanın 166/1 maddesine göre "...

Belediyelerin (bağlı kuruluşların hariç) sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, Milli Eğitim ve Emniyet Genel Müdürlüğünün taşra teskilatındaki sürekli işçi kadroları ile sürekli işçi norm kadro dahilinde olmak üzere ihtiyacı bulunan mahalli iadarelere atanır..." bu nedenle işçilerin iş akitleri feshedilmemiş olup, kanunun tabirine göre atandıklarını, işçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesinin mümkün olmadığını, dava tarihinden itibaren geriye doğru 5 yıl öncesinden doğan tüm fazla mesai alacakları zamanaşımına uğradığını,

davacının maaş bordrolarının incelenmesinde birçok aya ait ücret bordrolarında fazla mesai tahakkukunun mevcut olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliler ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe

Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve ... Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; karar gerekçesinde “ davacının belediyeden ayrıldığı tarihten itibaren geriye doğru hesaplanan (davalı vekilinin zamanaşımı defi sebebiyle ) 5 yıllık süre zarfında çalıştığı fazla mesai saatlerinin hesaplanması neticesinde 347,40 TL fazla mesai ücretine, 778,00 TL bayram - genel tatil ücretine, 2.157,70 TL ücret farkı alacağına, hak kazandığı anlaşılmış, davacı vekilince 14/01/2015 tarihinde ıslah talebinde bulunulmuş ve kapsamda davacı vekilinin fazla mesai ve bayram - genel tatil ücreti alacağına yönelik talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir” şeklinde açıklandığı üzere, gerekçede 347,40 TL fazla mesai ücretine,

778,00 TL bayram - genel tatil ücretinin kabulü yazılmasına rağmen, hüküm kısmında’ Fazla mesai ve bayram - genel tatil ücreti yönünden davanın kabulüne 100,00 TL için dava tarihinden itibaren, 5.130,50 TL için ıslah tarihi olan 14/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine denilerek’ gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hatalı olup, hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki bu çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.