Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/1979 K.2019/16536

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 08/05/2015 tarihinde çalışmaya başladığını, 23/02/2017 tarihinde iş akdinin işverence feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini taleple dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 08/05/2015 tarihinde müvekkiline ait işyerinde kumaş terbiye personeli olarak işe başladığını, 27/10/2015 tarihinde çalıştığı makinede iş kazası geçirdiğini, 17/02/2017 tarihi de dahil olmak üzere uzun süre raporlu olduğunu, 18/02/2017 tarihinde işe başlamak için başvurduğunu ancak iş kazası yaptığı görev yerine personel alınmış olması,

başkaca bir iş kolunda tecrübesinin olmaması ve işyerinde açık bir kadronun mevcut olmaması nedenleri ile 23/02/2017 tarihinde zorunlu olarak iş akdinin sona erdirildiğini, davacının davalı işyerinde çalışma süresinin 5 ay 19 gün olduğunu, raporlu geçirdiği sürenin 1 yıl 3 ay 20 gün olduğunu, bir işçinin iş kazası geçirmesi nedeniyle işe gidememesi halinin iş sözleşmesinin askıya alınması hali olup bu sürede ücret işlemediğini ve bu sürenin çalışma süresinden sayılmadığını,

davacı işe başladıktan kısa bir süre sonra şirket yönetim kurulunun 13/05/2015 tarihinde aldığı %25 küçülme kararı neticesinde işyeri birimlerinde periyodik olarak işçi çıkarmalar söz konusu olduğunu ancak davacı iş kazası geçirdikten sonra onun kaza geçirdiği makinede personel alınmak zorunda kalındığını, davacıya fesih bildirimi tebligatının imzalatıldığını ve davacının kaza geçirdiği makinede çalışmak istemediğini, iş sözleşmesini feshetmekten başka çare kalmadığını ve feshin geçerli nedene dayandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; ”...

Davalı tarafça dosyaya sunulan 23/02/2017 tarihli fesih bildiriminde davacının 27/10/2015 tarihinde çalıştığı makinada geçirmiş olduğu iş kazası sonucunda 18/02/2017 tarihinde tedavisinin biterek iş başı için geldiğinin ancak iş kazası öncesi yapmış olduğu görevi yerine personel alındığından dolayı açık bir kadro bulunmadığının , fabrikanın diğer bölümlerinde de diğer işler için açık kadro bulunmadığının, bundan dolayı iş akdinin yasal hakları ödenerek 23/02/2017 tarihinde sona erdirildiğinin bildirildiği,

davacının işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılış kodunun "kod-4" "Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi" olarak bildirildiği, davalı tarafça davacının iş kazası sonrası yerine yeni eleman alınması nedeniyle çalışmış olduğu makinede işe başlatılmasının mümkün olmadığının belirtildiği, davacıya başka bir görev teklif edilmediğinin dosya kapsamında sabit olduğu, davalı tarafça feshin son çare olma ilkesinin gözetilmediği, feshin geçersiz olduğu …” gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu : İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. D) İstinaf Sebepleri: Davalı vekili; feshin geçerli nedenle yapıldığını, davacıya tazminatlarını ödendiğini., davacının 2016 yılındaki performansının diğer işçilerin performansının altında kaldığını, gerekli eğitimlerin verildiğini, feshin son çare ilkesi gözetilerek savunması alınarak akdin sona erdirildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “...davalı tarafça performans kriterlerin ortaya konulamadığı, davacının performansının iyileştirilmesi yönünde alınan herhangi bir önlem bulunmadığı, düşük görülen performansın artırımı yönünden ise eğitime tabi tutularak veya uygun süre tanınarak yapılan işlem bulunmadığı, davacıya çalıştığı süre ve pozisyonu değerlendirilerek başka bir görevlendirme teklif edilmediği ve fesihte son çare ilkesine uygun davranılmadığı, bu anlamda davalı işverenin feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlayamadığı, davacının sürekli devamsızlık yaptığına dair iş yeri şahsi dosyasında sunulan belge dışında her hangi bir delilin olmadığı,

söz konusu belgede de davalı tarafın iddia ettiği 207 saatlik devamsızlık saatleri içerisinde davacının izinli, raporlu ve hastaneye gittiği günlerin olduğu, feshin geçerli nedene dayanmadığı ...” gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu : Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. G) Gerekçe: Somut uyuşmazlıkta; davalı tarafından davacıya tebliğ edilen iş akdinin feshi bildiriminde davacının 27/10/2015 tarihinde çalıştığı makinada geçirdiği iş kazası sonucunda 18/02/2017 tarihinde tedavisinin biterek iş başı için geldiğinin ancak iş kazası öncesi yaptığı görevi yerine personel alındığından dolayı açık bir kadro bulunmadığının, fabrikanın diğer bölümlerinde de diğer işler için açık kadro bulunmadığının, bundan dolayı iş akdinin yasal hakları ödenerek 23/02/2017 tarihinde sona erdirildiğinin bildirildiği görülmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, kumaş terbiye personeli olarak çalışan davacının 27/10/2015 tarihinde işyerinde iş kazası geçirdiği ve bu tarihten 18.02.2017 tarihine kadar raporlu olduğu, bu hususta taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının raporunun bitim tarihinde işe dönmek istediği, davalının ise kazadan sonra geçen yaklaşık bir buçuk yıllık sürede mecburen davacının yerine yeni işçi alındığını ve tüm kadroların dolu olduğunu beyan edip davacının işe yeniden başlama talebini kabul etmediği görülmekle bu durumun işveren açısından anlaşılır ve makul bir sebep olup davalı bakımından geçerli fesih sebebi oluşturduğu, davalı işverenin işletmesel nedenle iş akdini geçerli nedenle feshettiği ve davalı işverenin feshinin usulüne uygun olduğu anlaşıldığından, davanın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.