Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/2783 K.2019/7707

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilinin 09.02.2015 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalı işyerinde 29.03.2007 tarihinde iş başı yaptığını, en son olarak son kontrol bölümünde çift yapma elemanı olarak asgari ücret ile çalıştığını, iş akdini 21.01.2015 tarihinde tek taraflı ve önelsiz olarak sonlandırdığını, servis ve yemek olduğunu, 2007-2012 yılları arasında haftada 6 gün 8 saatlik vardiyalar halinde çalıştığını, bu dönemde hafta içi 1 veya 2 gün 2 saat kadar fazla çalışmaları olduğunu, 2012-2015 arası 08:00-18:00 ve 22:00-08:00 olmak üzere günde 10 saat, haftada 6 gün çalıştığını ve 2015 başında tekrar 8 saate döndüğünü,

fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, tüm dönemlerde hamile olduğu dönemler hariç pazar günü hafta tatillerinde de çalıştırıldığını, ayda 4 pazar gününden 4’ünde de çalıştırıldığını, hafta tatili ücretlerinin de ödenmediğini, kullanmadığı 27 günlük yıllık ücretli izin hakkı olduğunu, davacının 06.01.2015 tarihli ihtarname ile işyerinde yaşadığı hukuka aykırılıkların düzeltilmesini talep ettiğini, olumlu cevap verilmeyince iş akdinin 21.01.2015 tarihli ihtarname ile feshettiğini,

işyerinde şefler tarafından kötü muameleye uğradığını iddia ederek ıslah / talep artırma hakkını kullanmak kaydıyla 11.252,00-TL kıdem tazminatı alacağının akdin feshi tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte. 1.000,00-TL fazla çalışma ücret alacağının akdin feshi tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte. 2.000,00-TL hafta tatili çalışma ücreti alacağının akdin feshi tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte.

845,00-TL yıllık ücretli izin alacağının akdin feshi tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilinin 12.03.2015 havale tarihli dilekçesi ile talepleri kabul etmemekle birlikte davacının herhangi bir alacağı olsa bile belirsiz değil aksine belirli bir alacak olduğunu, istenen faize itiraz ettiklerini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, faiz başlangıcının davanın açıldığı tarih, uygulanacak faizin de yasal faiz olması gerektiğini, dava tarihinden geriye dönük beş yılın dışında kalan alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının son kontrol elemanı olarak çalışırken hamile olduğunu bildirdiğini, kadın çalışanlara işyeri ile anlaşmalı kurumca kreş hizmeti sağlandığını,

hamile işçilerin gece vardiyasında ve ağır işlerde çalıştırılmadığını, davacının ikinci çocuğuna hamile olduğunu ve iki çocukla beraber çalışmak istemediğini, tazminatları ödenerek işten çıkma istediğini belirttiğini, yüzlerce kadın işçiye ayrımcılık yapılmıyor ise kendisine de yapılamayacağı, kanunun hamile işçilere verdiği tüm haklardan yararlandırılacağı, isterse kanuni haklarının hepsini kullanmakta serbest olduğunun söylendiğini, davacının kanuni haklarını kullanmak yerine asılsız iddialar içeren ve işyerinde olmayan uygulamalardan bahseden 06.01.2015 tarihli ihtarnameyi keşide ettiğini,

davacıya 15.01.2015 tarihli ihtarname ile cevap verildiğini, cevabı yeterli bulmaması halinde müdürler de dahil istediği yetkili ile görüşeceğinin bildirildiğini, davacının cevabı dahi beklemeden ilk ihtarname ile aynı nitelikte olan 21.01.2015 tarihli ihtarnameyi keşide ettiğini, cevabi ihtarnameyi dahi beklemeksizin aynı konuları dayanak göstererek fesih beyanı içeren ihtarname göndermesinin amacının hamile olmasının da vermiş olduğu durum sebebiyle tazminatını bir şekilde alıp çıkmak olduğunu açıkça ispatladığını,

28.01.2015 tarihi ihtarname ile fesih beyanını içeren ihtarnamede belirtilenlerin asılsız iddia ve bahane olduğunun ve devamsızlığına ilişkin mazeretini belgesinin istendiğini fakat davacının devamsızlıklarını belgelemediğini ve iş akdinin İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenle feshedilmek zorunda kalındığını, davacı tutumunun iş sözleşmesi,

iş mevzuatı ve iyiniyet, dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, iş sözleşmesinin 1.2 ve 3.1 maddelerinde hüküm olduğunu, iş akdi haklı nedenle feshedildiği için kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmadığını, fazla çalışma ve hafta tatili çalışma alacağı olmadığını, puantaj kayıtları ve imzalı ücret bordrolarının çalışmanın nasıl olduğunu kesin olarak kanıtladığını, ihtiyaç olduğunda nadiren de olsa normal mesai dışında fazla mesai yapılabildiğini, bu durumlarda da yapılan çalışmaların bordrolara yansıtılarak ödendiğini, iş sözleşmesinin 1.9 maddesine göre ücret bordrosuna bir hafta içinde itiraz edilmezse mutabık kalındığının kabul edildiğini,

ihtirazi kayıt bulunmayan işçi imzasını taşıyan bordroların kesin delil olduğunu, tanık dinletmeye muvafakat etmediklerini, iddia ettiği gibi bir çalışma sistemi olmadığını, puantaj kayıtları ve imzalı ücret bordrolarının çalışmanın nasıl olduğunu ortaya koyduğunu, davacının hak ettiği tüm izinlerini kullandığını, kalan izin ücretinin kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş, mahkemece davacının dayandığı haklı nedenlerden olan fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğine ilişkin iddiası kabul görmemiş ve bu iki talep reddedilmiş, red kararları davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Ayrıca şeflerin kötü muamelede bulunduğu iddiası da ispatlanamamıştır.

Buna göre davacının ispatlanmış herhangi bir haklı sebebi olmadığından kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kıdem tazminatının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: