Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/3840 K.2019/10462

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otelde, 11.10.2006-17.07.2013 tarihleri arasında çalıştığını, 2013 yılına kadar futbol sahaları sorumlusu olarak çalıştığını, ancak 2013 çalışmasının son aylarında şantiye güvenliği, sonrasında çim sulama görevinin verildiğini, bununla beraber maaşının da düşürüldüğünü, müvekkilinin bu durumu kabul etmediğini işverene bildirmesine rağmen işverence dikkate alınmadığını, ayrıca 17.07.2013 tarihinde müvekkiline çalışmak istemediklerini söyleyip zorla istifa dilekçesi almak istediklerini, müvekkilinin işverene 18.07.2013 tarihinde ihtarname gönderdiğini, ayrıca Bölge ...

Müdürlüğü’ne şikayette bulunduğunu, şantiye güvenliğinde çalıştığı bir ay süresinde 00:00-08:00 arası çalışarak fazla mesai yaptığını, bu ... döneminde yemek molasının verilmediğini, normal ... döneminde müvekkilinin haftanın 6 günü çalışıp 1 gün izin kullandığını, ancak bir ay boyunca haftanın her günü çalıştırıldığını, izin kullandırılmadığını, hak ettiği yıllık izinin kullandırılmadığını, 23 günlük izin süresinin söz konusu olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının haksız ve yersiz olduğunu, öncelikle fazla mesai iddiasına ilişkin olarak 5 yıllık zaman aşımı itirazlarının olduğunu, davacının işletmede futbol saha sorumlusu olarak çalıştığını, davacıya 01.06.2013 tarihinde yeni görevi ve ücretinin işverence tebliğ edildiğini, davalı tarafça da yeni görevinin kendi el yazısıyla ve imzasıyla onaylandığını, bu belgeyle davacının yeni görevine ve ücretine muvafakat verdiğini, fakat devamında davacının 17-18-19.07.2013 tarihlerinde işe devamsızlık yapması üzerine kendisine ihtarname çekilerek iş akdinin sona erdirildiğinin bildirildiğini,

yapmış olduğu fazla mesai varsa kendisine ücret ya da izin olarak ödendiğini, işyerinde vardiya usulü çalışmanın olduğunu, dolayısıyla fazla mesaiden söz edilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıya sürekli olarak yaptığı işler kısa aralıklarla birbirinden farklı alanlarda değiştirilerek işyerinde mobing uygulandığı, bunun sonucunda davacının iş aktini kendisinin feshettiği, davacının iş aktini feshi haklı nedene dayandığından kıdem tazminatı hüküm altına alındığı, ancak her ne sebeple olursa olsun iş aktini kendisi fesheden davacının ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığından davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verildiği,

davalı taraf davacı tarafından görev değişikliğine onay verildiğine dair imzalı belge sunmuş ise de belgenin incelenmesinde imzalanma tarihi içermediği anlaşıldığı, hangi tarihte düzenlendiği belli olmayan bu belgeye itibar edilemeyeceği, ayrıca fazla mesai yapıldığını ispat külfeti davacı tarafa ait olduğu, davacı hafta sonunda yaptığı çalışmaları için fazla mesai talebinin bulunduğunu iddia etmiş ise de toplanan delillerden davacının hafta sonuna denk gelen günlerde de günlük 7,5 saat çalıştığı, bu çalışmaları için hafta tatili ücret alacağı hakkının bulunduğu,

7,5 saati geçen bir çalışması olmadığından fazla mesai ücret hakkının bulunmadığı anlaşıldığından davacının hafta tatili ücret alacağı talebinin kabulüne fazla mesaiye ilişkin ücret alacağının ise reddine karar verildiği, yıllık izinlerin kullandırıldığını ispat külfeti davalı işverende olduğu, toplanan delillerden davacının 6 yıllık kıdemine esas 90 gün yıllık izne hak kazandığı sunulan izin belgelerinden 83 gün yıllık izin kullandığının anlaşıldığı, bu nedenle 7 günlük yıllık izin ücreti alacağına karar verildiği gerekçesi ile ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti taleplerinin reddine, sair taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacının ihbar tazminatına hak kazanıp, kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesinde davacının futbol sahaları sorumlusu iken şantiye güvenliği, çim sulamaya işlerine verildiği, ücretinin de düşürüldüğü, kabul etmediğini belirtmesine rağmen bunun dikkate alınmadığı, 17/07/2013 tarihinde davacıya kendisi ile çalışmak istemediklerini belirttikleri, zorla istifa dilekçesi almaya çalıştıkları ileri sürülmüştür.

Cevap dilekçesinde davacının görev değişikliğini yazılı şekilde kabul ettiği, 1,5 ay sonra devamsızlık yaptığı, iş aktinin devamsızlıktan haklı feshedildiği savunulmuştur.

Görev değişiklikleri bakımından; hizmet döküm cetvelinde davacının Nisan/2013 ayı sonundan itibaren yaklaşık 3,5 ay içinde 4 kere görev değiştirdiği anlaşılmaktadır. Tanık beyanları da bunu desteklemektedir. Dosyadaki belgelere ve tanıklara göre davacı futbol sahaları sorumlusu iken bekçi yapılmıştır.

Bu görev değişikliğini ve maaşının 1045 TL. olmasını kabul ettiğine dair yazı imzalamış ise de davacı bu belge hakkında “bana göstermiş oduğunuz belge altındaki imza bana aittir, bana bu belgeyi imzalamak zorunda olduğumu yoksa işten çıkartılacağımı idari müdürümüz Abit Dedebek ve Fahri Telli söyledi, bana ben takagrafçı olarak 1.800,00 TL ücret ile çalışıyordum, bana departman değişikliği yapacakları için bu belgeyi imzalamamın zorunlu olduğunu söylediler, ben imzalarken üzerindeki yazı da vardır, yazı bana ait değildir, ben şantiyeye baskı ile geçtim, otelin içinde 3 tane futbol sahası vardı,

beni oraya vermeyip şantiyeye verdiler” yönünde beyanda bulunmuştur.

Davacının 18/07/2013 tarihli ve 4386 yevmiye sayılı noter ihtarında “sana verilecek para bu kadardır, bu ücreti verir istediğim yerde istediğim şekilde de çalıştırırım, istemiyorsan gidersin” dendiği, 17/07/2013 tarihinde kendisi ile çalışılmak istenmediğinin belirtildiği, iş aktinin haksız feshedildiği iddiaları yer almıştır. Dolayısı ile davacının ihtar tarihi devamsızlık ettiği belirtilen 17/07/2013 tarihinin ertesi günüdür.

Dosyadaki tutanağa göre, davacının “sen beni bu paraya çalıştıramazsın çıkışımı ver” gibi beyanlarda bulunduğu belirtilmiş olmakla birlikte bu tutunağın mümzilerinden hiç kimse tanık olarak dinletilmemiştir.

Ayrılış bildirgesi kod 22 açıklaması ile düzenlenmiştir.

Geri çevirme kararı üzerine dosya kapsamına eklenerek Yargıtay’a gönderilen belgelere göre davacının İşkur’a yaptığı şikayet sonucunda konunun idari açıdan çözümlenemediği bildirilmiş, 23/07/2013 tarihli şikayet dilekçesinde iş aktinin sona erme tarihi 17/07/2013 olarak belirtilmiş, ücretinin düşürüldüğü, belgesi bulunmamasına rağmen şantiyede bekçiliğe verilerek görevinin değiştirildiği, istifaya zorlandığı, haksız tutanak tutulduğu, en son tehditle işe gelmesin dendiği beyan edilmiştir.

Açıklanan delil durumuna göre iş aktinin davalı tarafından haklı neden sübuta ermeksizin feshedildiği, bu nedenle kıdem tazminatına hükmedilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla birlikte, ihbar tazminatına da hükmedilmesi gerekirken ihbar tazminatı talebinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.