Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/4413 K.2019/20214

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davacı ve davalılardan ... avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı ve davalılardan ... avukatlarının istinaf başvurularının esastan reddetmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361. maddesinin 1. fıkrasına göre Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz kanun yoluna başvurulabilir. 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde ise miktar bakımından kesinlik sınırı ve bu sınırı geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

Davacı tarafından kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, ücret alacağı, fark ücreti alacağı, ilave tediye ücreti alacağı ve kömür yardımı alacağına yönelik dava açılmış, Zonguldak 2. İş Mahkemesi’nin 02.10.2018 tarihli kararı ile dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporunun taleple bağlı kalınmak suretiyle hükme esas alındığı belirtilerek kıdem tazminatı alacağı talebinin kabulü ile taleple bağlı kalınarak 1,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

yıllık izin ücreti alacağı ve ücret alacağı taleplerinin davalı ... şirketi kabulü ile taleple bağlı kalınarak 1.00 TL’nin davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya ödenmesine, diğer davalı T.T.K Genel Müdürlüğü yönünden bu taleplerin reddine karar verilmiş, fark ücreti, ilave tediye ve kömür yardımı alacaklarına yönelik talepler her iki davalı yönünden de reddedilmiştir.

Zonguldak 2. İş Mahkemesi’nin 02.10.2018 tarihli işbu kararına karşı davacı vekili ile davalı T.T.K Genel Müdürlüğü vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı T.T.K Genel Müdürlüğü’nün istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin bu kararı davalı T.T.K Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.