Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/4649 K.2019/22423

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur. ...Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. ...Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 18.11.2013 ile 09-09-2016 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığını, son görev unvanının ERS Departmanında müdür yardımcısı olduğunu, yapılan fesih bildirimi fesih gerekçesinin gerçeğe, fiili duruma ve İş Yasası emredici hükümlerine aykırı olduğu ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 18.11.2013 tarihinde işe başladığını, son çalıştığı işin davalı şirketçe üstlenilen ve davalının da ekibinde yer aldığı süreli ve süresinde teslim edilmediğinde cezai şartları olan ... projesi olduğu, davacının bu projede çalışırken tutum ve davranışlarında değişiklik olduğunu, ... binasına zamanında gelmemeyi alışkanlık haline getirdiğini, 24.08.2016 tarihinde davacıya haftalık planları gereğince yapmadığı, amiriyle süresinde paylaşmadığı, projenin gereklerini yerine getirmek üzere müşterinin çalışanlarıyla gerekli işbirliğini yapmakta zorlandığı,

yönetici yönlendirmelerini göz ardı ettiği, işe zamanında gitmediği konularında savunma talebi tebliğ edildiğini ve savunmasının alındığını, savunmasında belirttiği hususların fiili durumla uyuşmaması üzerine iş sözleşmesi haklı nedenle feshedilebilecek durumda iken ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek geçerli nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının iş sözleşmesini davalı tarafından geçerli bir sebeple feshedildiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ç) İstinaf Başvurusu: İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, dava dosyasının içeriği, taraflarca sunulan belge ve deliller, SGK kayıtları, işyeri, dosyası içeriğindeki belge ve tutanaklar, savunma istemi ve savunma beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporundaki tespitler hep birlikte değerlendirildiğinde davalı işverenin işçinin savunmasının alındığı fesih nedenlerine ilişkin tutarlı, keyfilikten uzak bir değerlendirme ve fesihte son çare ve feshin kaçınılmazlığı ilkeleri gereğince, geçerli bir fesih yaptığını;

projedeki aksaklıkların davacı eylem ve davranışlarından kaynaklandığını somut delilleriyle ispatlayamadığına göre ileri sürülen istinaf sebep ve gerekçeleri yerinde olmadığı gibi ilk derece mahkemesinin kararında bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırılık durumuna rastlanmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içeriğine göre, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 4. maddesinde davalı işyerine giriş saatinin 09.00 olduğunun kararlaştırılmasına rağmen davacıya ait turnike kayıtlarında davacının farklı tarihlerde bir çok kez işyerine geç giriş yaptığının (09.20, 09.23, 09.35, 09.54, 10.18, 10.53, 11.08 gibi) görüldüğü, davacının da yazılı savunmasında bu durumu ikrar ettiği, davacının işyerine geç giriş yapmayı alışkanlık haline getirdiği anlaşılmaktadır.

Davacının bu davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açarak işyerindeki çalışma düzenini ve barışını bozduğu, iş ilişkisinin sürdürülmesinin davalı işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyecek hale gelmesine işçinin neden olduğu ortadadır. Davalı işverence yapılan feshin geçerli nedenlere dayandığı anlaşıldığından, davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi ve 6100 sayılı HMK’nun 373/2 maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.