Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/4661 K.2019/12467

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, İş Kanunu ve Yüksek mahkeme ilke ve içtihatlarına aykırı olarak yapılan iş akdinin feshinin haksız fesih olması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını, fazla çalışma alacağı, yıllık ücretli izin, ücret alacağı ve prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş yerinin malları hakkında hizmet nedeniyle nitelikli güveni kötüye kullanma suçunu işlediğini, davacının fazla mesai yapmadığını ve tüm yıllık izinlerini kullandığını, şirketin tüm işçilerine tüm haklarını ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 21.03.2018 tarihli kararı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının yıllık izin ücreti alacağı, ödenmeyen ücret alacağı, kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, prim alacağı taleplerine yönelik kararlar Yargıtay aşamasından geçip bozulmadan kesinleştiğinden iş bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E., 2007/611 K.).

Somut uyuşmazlıkta, bozma sonrası Mahkemece “Hüküm” kısmının “2.inci” paragrafında “Davacının yıllık izin ücreti alacağı, ödenmeyen ücret alacağı, kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, prim alacağı taleplerine yönelik Mahkememizin 2013/464 Esas 2014/757 Karar sayılı ilamı kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarihli ve 2012/13-747 Esas, 2012/84 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay tarafından bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece HMK.nın 297. maddesine uygun ve tüm talepleri karşılayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.