KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2019/4827 E., 2019/13964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2019
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
419 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 18/12/2008 yerine 16/01/2018 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2-Hükme esas bilirkişi raporunda hesaplanarak hüküm altına alınan brüt 542,46 TL’nin sadece ulusal bayram genel tatil ücreti olmasına rağmen “dini milli bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili alacağı” olarak adlandırılarak hüküm altına alınması neticeye etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Mahkemece hüküm altına alınan yıllık izin ücretinin net olarak hesaplanmasına rağmen “brüt” olarak hüküm altına alınması davacının temyizinin bulunmaması ve davalının ise lehine sonuç doğuran bu hususu temyizde hukuki yararının olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.
4-Davacı lehine 1.593,36 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de hüküm tarihi olan 2019 yılında Asliye-İş Mahkemeleri için maktu vekalet ücretinin 2.725,00 TL olması ve hüküm altına alınan alacak miktarının 2.725,00 TL’yi geçmesi karşısında davacı lehine noksan vekalet ücretine hükmedilmesi davacı temyizi bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Davalı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri bakımından;
Dava dilekçesinde hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti olarak toplamda 100,00 TL talep edilmiştir. Bu talebin 50,00 TL’ lik kısmı hafta tatili ücreti ve 50,00 TL’ lik kısmı ulusal bayram genel tatil ücreti talebi kabul edilmelidir.
Buna göre 50,00 TL hafta tatili ücretinin reddedildiğinin kabulü ile davalı lehine 50,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin de buna göre hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2019/4827, K. 2019/13964, 21 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama