Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/4951 K.2019/14185

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yurtiçi tır şoförü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının 02.02.2012 tarihinde ofise gelerek olaylar çıkarması nedeniyle iş sözleşmesinin 08.02.2012 tarihinde İş Kanunu'nun 25/II-d hükmü uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, taleplerinin haksız olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 7 yıl kıdemi olan davacının tazminatlarından vazgeçecek şekilde ortada hiçbir sebep olmaksızın amiri pozisyonundaki bir kişiye tüm çalışanların önünde tehdit etmesi, hakaret etmesi hayatın olağan akışına aykırı düştüğü ve davacının iş akdinin davalı işverence haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği davaya konu tartışmanın işveren açısından geçerli fesih nedeni oluşturacağı, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca genel tatil ücreti alacağı da olduğu, diğer taleplerin yerinde olmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Karar tarafların temyizi üzerine, Dairemizin 2015/7560 E. 2017/1635 K. ve 13/02/2017 tarihli ilamı ile özetle, davalı temyizi yerinde görülmeyip davacı temyizi açısından, bilirkişi raporunda belirtilen işyeri kayıtlarının dosya arasına alınması ve çalışmaya ilişkin kayıtlar ile tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirilip gerekirse tanık beyanları arasındaki çelişki de giderilip hafta tatili alacağı olup olmadığının tespit edilmesi yine bu kayıtlar ile takometre kayıtları, sevk irsaliyesi ve tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirilerek fazla çalışma alacağı talebinin değerlendirilmesi gerektiği, gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bilirkişiden ek rapor alınmış, rapordaki bozmaya konu kayıtlar incelenerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek diğer alacaklar yanında fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarına da hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının davalı işyerinde aylık sabit ücreti yanında sefer primi de aldığı kabul edilmiş olup, bu durumda fazla çalışma alacağının sadece %50 zamlı kısmı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken %150 zamlı ücrete göre hesaplama yapan rapora itibar edilmesi hatalıdır.

3- Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında davacı talebi ile bağlı kalınarak hüküm kurulmuştur. Ancak her eda davası bir tespit hükmü içermek zorunda olduğundan davacının söz konusu alacaklar için hak kazandığı toplam miktar, bu alacaklardan makul oranda takdiri indirim de yapılarak kararda gösterilmelidir.

4- Davacı taraf dava ve ıslah dilekçesinde ücret alacakları için mevduat faizi istemiş olup Mahkemece, talep gözetilmeden fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında yasal faiz yürütülmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: