Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/5885 K.2021/3844

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının 28.05.1993 tarihinden itibaren davalı şirkete ait Rusya’daki inşaat şantiyelerinde önce demir ustası daha sonra kamp amiri olarak çalıştığını, çalışmasının 02.07.2013 tarihine kadar aralıksız ve kesintisiz devam ettiğini, son olarak 2.300,00 USD ücret aldığını, ayrıca işyerinde verilen üç öğün yemek ve koğuştan faydalandığını, davalı işveren tarafından iş bitimi nedeniyle iş akdine son verildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının yurtdışı şantiyelerinde belirli dönemler halinde kampçı olarak çalıştığını, davacının iş akdinin şantiye kuralları ve iş disiplinine aykırı davranışlar nedeni ile haklı nedenle sona erdirildiğini, davacının ücretinin 2004 yılında 1.70 USD/saat iken 2013 yılında 4.06 USD/saat olduğunu, aylık sabit bir ücret almadığını, ücretlerin banka kanalıyla ödendiğini ve davacı tarafından yapılan ödemelere itiraz-i kayıt ileri sürülmediğini, fazla mesai, genel tatil,

dini-milli bayram günlerinde yapılan çalışmalarının karşılığının ödendiğini, kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin maaş bordrolarına tahakkuk ettirilerek davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının proje bitimlerine denk gelen yıllık izin ücreti ödemeleri hesaplanan yıllık izin ücreti alacağından mahsup edilerek 4.136,59 USD izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyaya sunulan 2013 yılı Şubat ayı bordrosunda yıllık izin adı altında 143,56 USD tahakkukun yer aldığı ve aynı tarihte işçinin çalışmasının iş bitimi sebebiyle sona erdiği anlaşılmaktadır. Ödemenin işçinin banka hesabına yapıldığı savunulmuş olmakla bu yönde gerekirse ilgili banka kayıtları getirtilmeli ve yıllık izin ücreti ödemesi yapılmışsa, iş bitimi sebebiyle çıkışın verildiği dönemde yapılan bu ödeme hesaplamadan düşülmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ile hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamından fazla çalışma ve tatil çalışma sürelerinin davacı tanık beyanına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır.

Hafta tatili ve genel, resmi ve bayram tatillerinde çalışıldığını işçinin, karşı iddiayı ve özellikle ücreti ödendiğini ise işverenin kanıtlaması gerekir. İlke olarak işçi fazla çalışma yaptığını veya tatillerde çalıştığını tanıkla kanıtlayabilir. Bu durumda özellikle tanık anlatımlarının tarafsız olması, tanık beyanları arasında çelişki var ise giderilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanığı M.T. 'nin işverene karşı davası olup, çalışma süresi itibariyle de hesaplanan süredeki çalışma düzenini bilebilecek durumda değildir. Bu nedenle fazla mesai ile hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları davacı tanığı M.B.' nin çalışma süresi ile sınırlı olmak üzere hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: