Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7111 K.2019/18688

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.01.2000-17.07.2012 tarihleri arası satış elemanı, şoför ve depocu olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 1.250,00 TL olduğunu, SGK'ya gerçek ücretin bildirilmemesi, fazla mesai, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmemesi üzerine iş akdinin 17.07.2012 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacı işçinin Temmuz ve Ağustos aylarında memleketi Bulgaristan’a gittiğini, iki ay kendisine ulaşılamadığını, daha sonra davalı Şirkette çalışmayacağını ve 2012 Temmuz ayına kadar olan tazminatının ödenmesi halinde işe yeni girmiş gibi çalışacağını aksi halde dava açacağını söyleyerek kendi isteğiyle işten ayrıldığını, Şirkete verdiği emeklerinden dolayı kıdem tazminatı ödenmek istenmiş ise de davacının hiçbir şartı kabul etmeyerek huzurda görülen davayı ikame ettiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yaptığında maaşıyla birlikte ödendiğini, hizmet süresinin SGK kayıtlarında gözüktüğü gibi olduğunu, ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozmaya uyarak SGK ve ticaret odası kayıtları temin edilip davalı Şirket ile kayıtlarda görünen başkaca çalışma olan yerler arasında ortaklık faaliyet ve adres yapısında bir benzerlik görülmediğinden davalı tarafça davacının çalışması bildirilen süreler 17.05.2006-01.07.2007; 15.08.2008-31.10.2012 arasında toplam 5 yıl 4 ay hizmet süresi kabul edildiği ve bu doğrultuda alınan 14.06.2019 tarihli bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin ilk kararı, Dairemizce ''davacının 01.01.2000 tarihinden itibaren davalı işyerinde işe başladığının kabulü yerinde ise de; kayıtlarda farklı işyerlerinin davalı ile bağlantısı açıklığa kavuşturulmadan bu sürelerden davalının sorumlu tutulmasının yerinde olmadığı'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Böylelikle davacının 01.01.2000 tarihinde itibaren davalı işyerinde çalıştığı olgusu kesinleşmiş olmakla davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Buna karşın Mahkemenin davacının 17.05.2006-01.07.2007; 15.08.2008-31.10.2012 arasında toplam 5 yıl 4 ay hizmet süresi ile çalıştığının kabulü yerinde değildir.

Bozma ilamının gereği olarak Mahkemenin yapacağı iş, sadece kayıtlarda görünen başka işverenliklere ilişkin hizmet sürelerinin değerlendirmesinden ibarettir.

Ayrıca kayıtlarda görünen başka işverenlikteki işyerleri ile davalı arasında ortaklık faaliyet ve adres yapısında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle bu sürelerin tamamı hesaplamada dikkate alınmamış ise de; kayıtlarda 1084731 sicil numaralı İbrahim Çapan unvanlı işyerinin sahibi davalı Şirketin de sahibi olup, bu işyerindeki çalışmanın davacının hizmet süresine dahil edilmesi gereklidir.

Açıklanan nedenlerle, davacı lehine oluşan usulî kazanılmış hak gözetilmeksizin yerinde olmayan bir değerlendirme ile hizmet süresinin eksik ve hatalı belirlenmesi tekrar bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: