Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7155 K.2019/18807

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Başkanlığında 28/05/2013-30/09/2014 tarihleri arasında fen işlerinde inşaat ustası olarak ve temizlik işlerinde temizlik görevlisi olarak kesintisiz çalıştığını, davalı şirketin T.C. ... Belediye Başkanlığından ihaleyi alan en son işveren olduğunu, müvekkilinin iş akdinin haksız ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davalı ... ile davalı şirketin işçi alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili alacağı, genel tatil dini ve milli bayram çalışmaları, asgari geçim indirimi sebebi ile eksik ödenen ücret alacakları ile yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının davalı işyerinde çalıştığının doğru olduğunu, davacının ihale usulü ile ilgili firmalara çalışmış olduğunu, bu firmaların seneden seneye ihale alımına göre değişmiş olduğunu, davacı işçinin de sözleşmeyi imzalarken hangi koşullara çalışacağını bilerek sözleşmeyi imzaladığını, davacının yıllık işçi yani mevsimlik işçi statüsünde olduğunu, davacının yeni yapılan ihalede tekrar işe alınmış olması işin niteliği gereği bir özellik isteyen iş olmadığını, davacının sabah 08:00 - akşam 20:00 saatleri arasında çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğunu,

ihale ile çalışanların geçici işçi konumunda olup geçici mevsimlik işçilerinde tazminat hakkının olmadığı yerleşik Yargıtay içtihatlarında açıkça belirlendiğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalışma olmadığını, ihale ile çalışacakları zaman belirli olduğundan yıllık izin hakkı doğmadığını, davacıların açmış oldukları davanın zamanaşımına uğradığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının açmış olduğu alacak davasının haksız ve yersiz olduğunu, yasa hükmü gereği, alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatlarının alt işverenlerin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatının, kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından ödeneceğini, bu nedenle müvekkiline karşı dava açılmasının yerinde olmadığını savunarak şirket aleyhine açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava tarihinin 30.10.2014 yerine 10.11.2014 yazılması hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki taleplerin net mi, brüt mü olduğunun yazılmamasının infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

4-Hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, asgari geçim indirimi talepleri reddedildiği halde bu taleplerin reddedildiğinin kararda açıkça yazılması yerine tereddüte yol açabilecek şekilde "fazlaya ilişkin taleplerin reddine" yazılması ile yetinilmesi hatalıdır.

5-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiği ve reddedilen miktar olduğu halde davalılar lehine ücreti vekalete hükmedilmemesi hatalıdır.

6-Davacı fazla mesai yaptığı ve karşılığı ücreti alamadığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuş ve bu talep kabul edilmiş ise de bu kabul de dosya kapsamı ile uyumlu değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından davacının belediye olan davalı işyerinde haftaiçi 5 gün 1 saat ara dinlenme ile, 08:00-17:00 saatleri arasında, cumartesi günü ise 30 dakika ara dinlenme ile 08:00-13:00 saatleri arasında çalıştığı ve buna göre haftada 45 saati geçen çalışmasının bulunmadığı görülmektedir. Tanıkların lağım patlaması durumunda fazladan çalışmak zorunda kaldıkları açıklamaları ise soyut olup hesaba elverişli değildir.

Açıklanan delil durumuna göre usulünce ispatlanamayan fazla mesai alacak talebinin emsal nitelikteki ve incelemesi dairemizde aynı gün yapılan diğer bir kısım dosyalardaki gibi reddi gerekirken kabulü hatalıdır.