Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7275 K.2019/20676

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait işyerinde 01.03.2001 - 15.10.2006 tarihleri arasında pasta ustası olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, alt işverenler aleyhine İzmir 5. İş Mahkemesinde açılan 2007/60 esas sayılı dosyanın lehlerine sonuçlandığını, ancak davanın tarafı taşeron şirketlerin iflas etmesi nedeniyle alacakların tahsil edilemediğini, davalı şirketin üst işveren olduğunu, bu nedenle davacının alacaklarından sorumluluğu bulunduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ticaret T.A.Ş. vekili özetle; müvekkili şirketin mağazalarındaki unlu mamuller reyonunun alan kirası sözleşmesi ile ... Mühendislik Şirketine verildiğini, bu firmanın üretici olarak işyerini kendi nam ve hesabına işlettiğini, aralarında alt üst işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, müvekkili ile davacı arasında da hizmet ilişkisi bulunmadığını, müvekkilinin hasım olmadığı bir davada yapılan yargılamanın ve kurulan hükmün kendilerini bağlamayacağını ayrıca istenen miktarın fahiş olduğunu ve alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 maddesindeki, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.” hükmü gereğince, asıl işverenin sorumluluğu alt işverenin sorumluluğundan fazla olamaz.

Bu itibarla alt işverene karşı açılan davada, ihbar tazminatı bakımından kesinleşen miktarla sınırlı olarak hüküm kurulması gerekirken, fazlasına hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davacı tarafından alt işveren dava dışı şirketlere karşı işçilik alacaklarının tahsili istemiyle daha önce açılan ve kesinleşen dava bulunduğu ve işçilik alacaklarının o davada da hüküm altına alındığı anlaşılmakla, mahkemece tahsilde tekerrür olmaması kaydıyla hüküm kurulması gerekirken, bu hususun kararda belirtilmemesi de isabetsizdir.” gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; 08/11/2013 olan dava tarihinin karar başlığına 08/01/2013 olarak yazılması ve hüküm fıkrasında ise 03/01/2014 tarihinin yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, ihbar tazminatına dair 2 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“Karar başlığında dava tarihi olarak 08/01/2013 tarihi yerine, 08/11/2013 tarihinin yazılmasına,”