Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7604 K.2019/20393

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, T.C. ...

İş Teftiş Kurulu Müfettişlerince işyerinde yapılan denetim sonrasında düzenlenen raporun davacı kuruma idari para cezasının gönderilmesiyle haberdar olduklarını, müfettiş raporundaki fazla çalışma tespitlerinin gerçeği yansıtmadığını; işletmede çalışan tüm işçilerin sendikalı olup yıllık ikiyüzyetmiş saat fazla çalışma yaptırıldığını ve bu mesailerin İş Kanunu ve Toplu İş Sözleşmesi'ne uygun ödendiğini, bordro ve puantajların birbiriyle uyumlu olduğunu ve ödemelerin banka kanalıyla yapıldığını, raporda belirtilen çalışma sürelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu iddia ederek T.C. ...

İş Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 24.02.2015 tarih ve 7241-PRG-08,9687 PRG 02 nolu programlı teftiş raporuna itirazlarının kabulü ile raporda adı geçen işçilere ait bir fazla çalışma ve fazla çalışma alacağı olmadığının tespitine ve raporun iptaline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın süresinde açılmadığını, müfettiş raporlarının aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece ilk kararında, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafca temyizi üzerine Dairemizin 27.03.2017 tarih ve 2017/24432 E., 2018/6582 K. sayılı ilamı ile; "...., işçinin işletmedeki görevi ve çalışma usulü hakkında bir belirleme yapılmadan, T.C. ... İş Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından belirlenen fazla çalışma ücretinin ödendiği belirtilerek aynı işyerinde aynı görevi yapan bir kısım işçiler hakkında fazla mesai alacağının bulunduğunun tespit edilmesine rağmen bu dosya yönünden Mahkemece davanın reddine karar verilmesi de çelişki doğurmaktadır. Mahkemece fazla çalışma süresini ve alacağının mevcudiyetini irdeleyen denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece ikinci kararında bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporu değerlendirilerek puantaj kayıtlarının bulunduğu dönem açısından puantaj kayıtları esas alınarak, puantaj kaydı sunulmayan dönemler açısından tanık anlatımları ve işveren yetkilisinin beyanı dikkate alınmak suretiyle davalı işçinin yapmış olduğu ve karşılığının ödenmediği fazla mesai sürelerinin tespit edildiği, tespit edilen fazla mesai sürelerinin iş müfettiş raporunda belirlenen fazla mesai sürelerinden daha az olan yıllar açısından davacının iş müfettiş raporuna yönelik iptal talebinin kısmen kabulü ile davalı işçinin hesap bilirkişi raporunda belirtilen fazla mesai çalışması saatinin tespitine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ... adına ... Orman İşletme Müdürlüğü ve T.C. ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık,T.C. ... İş Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 24.02.2015 tarih ve 7241-PRG-08,9687 PRG 02 nolu programlı teftiş raporunda adı geçen davalı işçiye ait bir fazla çalışma ve fazla çalışma alacağı olup olmadığının ve raporun iptalinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; T.C. ... İş Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 24.02.2015 tarih ve 7241-PRG-08,9687 PRG 02 nolu programlı teftiş raporun iptali ile raporda adı geçen davalı işçiye ait bir fazla çalışma ve fazla çalışma alacağı olmadığının tespitine karar verilmesi istenmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davacının fazla mesai ücret alacağına yönelik; dava açılış tarihi 09.12.2015 olan Ankara 44. İş Mahkemesinde 2018/128 E.-2018/693 K. sayılı dosyasında açtığı davada mahkemece verilen kısmen kabul kararının davacı işçi tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2019/3192 E.- 2019/8408 K. sayılı ilamı ile onandığı ve verilen kararın 11.04.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Fazla mesai ücret alacağı dosyasında verilen kararın kesinleşmesi ile taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı veya yokluğu da tespit edilmiş olur ki, bu tespit borç ilişkisinin talep edilen döneminin tümünü kapsar. Bu nedenle alacak davası sonunda verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin değerlendirmeleri işbu dosyada kesin delil oluşturur.

Kesin delil bulunan bir konuda, Mahkemece bu yönün doğruluğunun yeniden araştırılması ve inceleme konusu yapılması hukuken mümkün değildir.

Mahkemece davacı işçinin açtığı Ankara 44.İş Mahkemesi’nin 2018/128E-2018/693K sayılı fazla mesai ücreti talepli dava dosyası getirtilerek kesinleşen kararın işbu davaya konu dönemlerle aynı dönemi ilgilendirip ilgilendirmediği belirlenmeli ve aynı döneme ilişkin olduğu tespit edilirse kesinleşen dosya kesin nitelikte delil teşkil ettiğinden söz konusu kesinleşen dosyadaki fazla mesai sürelerinin bu dosya için bağlayıcı olduğu dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken kesinleşen dosya ile ilgili hiçbir değerlendirme yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: