Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7832 K.2019/22514

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkete ait işyerinde 03/01/2008-03/04/2014 tarihleri arasında çalıştığını, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması, fazla çalışma , genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi ve çalışma döneminin sonlarına doğru maaşının iki parça halinde ödenmesi sebepleriyle hizmet akdini haklı nedenle feshettiğini, en son 1.650,00 TL maaş aldığını, ayrıca her ay 400,00 TL tutarında yemek kartı aldığını, davacının normal mesai saatlerinin 08:30-18:30 arası olduğunu, ayın 15-20 gününde 24:00-01:00 'e kadar çalıştığını,

davacının işyerinden ayrılmadan önceki ayın ücretinin asgari ücret kısmı ödendiğini, gerisinin ve Nisan çalışması ücretinin ödenmediğini 2013 yılının izin ücretlerinin verilmediğini, davacının ayda en az bir kez hafta tatili günlerinde de çalıştığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının taleplerine karşı zamanaşımı def'i ileri sürüldüğünü, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının istifa ettiğini ve işyerini terk ettiğini, haklı sebebe dayanmadan işyerinden ayrıldığını, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının en son brüt 1.440,00 TL (net 1.157,99 TL) aylık ücret aldığını, Yargıtay kararlarına göre Uluslararası Tır Şoförü olarak çalışanların fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, yurtiçindeki seferlerde dava konusu işyerinde fazla çalışma yapılmadğını, davacının hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışmadığını,

davacının 2013 yılı senesinin iznini 2013 Ağustos ve Aralık aylarında kullandığını ve davacının ücret alacağının da bulunmadığını, bu durumun dosyaya sunulan bordrolarla belli olduğunu savunarak,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle. SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;işçinin ücret alacaklarının zamanında ödenmemiş olması, primlerinni SGK ya eksik ücret üzerinden yatırılması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği kanaati ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, izin için gerekli kayıt ve defteri düzenlemek,

iş mevzuatı uyarınca işverenin görevi olup,yıllık izin kullanıldığını ispat yükü işverene aittir.Davalı işveren tarafından yıllık izin kullandırıldığı yıllık izin defteri v.b yazılı belge ile ispat edilemediğinden talep edilen yıllık izin ücretinin hüküm altına alınmasına davalı işveren tarafından talep edilen ücretin ödendiği ispat edilemediğinden ücret alacağının hüküm altına alınmasına,davacı tarafından fazla çalışma alacağı talebinde bulunulmuş ise de yurtdışında harcirah alarak çalışan tır şoförlerinin fazla çalışma ücreti talep edemeyeceklerini,

davacının hangi dönemde yurt içinde çalıştığına dair dosyada kanıt bulunmadığından davacının fazla çalışma alacağı talebinin reddine,davacının hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat edemediği anlaşılmakla hafta tatili ve genel tatil alacaklarının reddine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı vekili 03.12.2019 tarihli uyaptan gönderdiği ve dairemizin 16.12.2019 havale tarihli dilekçesi ile 34 HE 4876 plakalı araç üzerindeki ihtiyati haciz şerhinin kaldırılarak ... plakalı araç üzerine haciz şerhinin konmasını talep etmiş ise de; bu talebin kararı veren mahkeme tarafından değerlendirilmesi gerekmektedir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta davacının imzasını taşıyan dosya içerisinde mevcut izin belgesine göre 17-24.08.2013 tarihleri arasında 7 gün süre ile yıllık ücretli izin kullandığı, keza bu durumun Ağustos 2013 ayı bodrosunda da açıkça gösterildiği anlaşılmakla;davacının 2013 yılında 7 gün izin kullandığı kabul edilerek izin ücreti alacağının 7 gün üzerinden hesaplanması gerekirken 14 gün üzerinden hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: