Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7892 K.2021/3823

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin Mart 2003 tarihinden itibaren davalı Üniversiteye bağlı Yapı İşleri Teknik Daire Başkanlığında taşeron firmalar vasıtasıyla aralıksız olarak çalıştığını, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Çalışma Müdürlüğüne yapılan şikayet üzerine yapılan incelemede iş yerindeki taşeronluk ilişkisinin muvazaalı olduğunun ortaya çıktığını, itiraz incelemesinde ...

3. İş Mahkemesinin 2010/969 esas, 2011/134 sayılı kararı ile itirazın reddedilerek muvazaa kararının kesinleştiğini, anılan kararın kesinleşmesi ile davacının ilk günden itibaren davalının kendi kadrolu işçisiymiş gibi tüm haklara sahip olduğunu, ek tediye alacaklarına ilişkin daha önce açtıkları davanın da aynı gerekçeler ile kabul edildiğini ve Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, davacının çalışma yeri ve koşullarında da önceye göre bir değişiklik olmadığını, davalı üniversitenin 5018 sayılı yasa gereği kamu idaresi olarak kabul edildiğinden 6772 sayılı Kanuna tabi olarak çalıştığını,

davalının yıllık 52 günlük ücreti tutarındaki ek tediye ücretini ödemekle mükellef olduğunu ileri sürerek; ilave tediye ücretinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı itirazının olduğunu, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğuna mesnet gösterilen mahkeme kararına karşı yaptıkları temyiz taleplerinin karara karşı temyiz yolu kapalı olduğundan red olunduğunu, bu sebeple iş bu karara dayanılarak ilave tediye ücreti talep edilemeyeceğini, kamu kurumu olan müvekkili idarenin Kamu İhale Kanunu çerçevesinde hizmet alımı yoluna gitmesinin bu kapsamda da bir başka (alt) işveren aracılığı ile işçi çalıştırmasının yasalara aykırılık teşkil etmeyeceğini, 6772 sayılı Kanuna göre ilave tediye hak etme koşulunun kamu kurumunda çalışan işçi olmak olduğunu,

davacının bu nitelikte bir işçi olmadığı gibi üniversitenin asli işinde de çalışmadığının açık olduğunu, bahsi geçen BÇM raporunun da değerlendirmesini yaptığı müteahit ve sözleşme süresi ile sınırlı olacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı dava dilekçesinde ilave tediye alacağına ilişkin daha önce açtıkları davanın aynı gerekçeler ile kabul edildiğini ve Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, davacının çalışma yeri ve koşullarında da önceye göre bir değişiklik olmadığını ve en başından beri davalı işyerinde temizlik işçisi olmasına rağmen başkaca işler yaptırıldığını iddia etmiştir.

İncelenen ... 2. İş Mahkemesi’nin 2014/162 esas, 2014/617 karar sayılı dosyasında; davacı muvazaa iddiasında bulunmuş ve 20/02/2014 tarihine kadar hak kazandığı ilave tediye alacağı hüküm altına alınmış olup, davacı temyize konu olan bu davada ise, yaptığı işin hiç değişmediğini, bu tarihten sonrası için hak kazandığını iddia ettiği ilave tediye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Dosyada 2014-2015-2016 yıllarına dair hizmet alım sözleşmeleri mevcut olup bu sözleşmeler incelendiğinde; genel temizlik, şoförlük ve nitelikli hizmet alımına dair sözleşmeler olduğu anlaşılmıştır. Davacı açtığı bu davada, sadece ... 2. İş Mahkemesi’nin 2014/162 esas sayılı dosyasını delil olarak göstermiş ise de, yeni dava konusu dönemdeki iddialarını ispat açısından tanık dinletmemiş, başkaca bir delil sunmamıştır. Dosya kapsamına göre, davacı davalı işveren nezdinde aynı işi yapmaya devam ettiğini, başka bir deyişle temizlik işi dışında başkaca işlerde çalıştırılarak hizmet alım sözleşmelerine aykırı davranıldığını ve sonuç itibariyle muvazaa iddiasını ispatlayamamıştır. Açıklanan nedenlerle, ispatlanamayan davanın reddi yerine, eksik inceleme ile kabulü hatalıdır

Sonuç: