KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2019/8367 E., 2020/189 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekilinin salt vekalet ücretine yönelik temyiz incelemesinde;
Davacı vekilinin dosya kapsamında bulunan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama aşamasında 28.05.2019 tarihli dilekçe ile davalı ile haricen sulh olunduğundan bahisle davadan feragat ettiği, davalı vekili tarafından 29.05.2019 tarihinde oluşturulmuş ve UYAP sistemi üzerinden İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi’ne gönderilmiş beyan dilekçesinde “davacıdan masraf ve vekalet ücreti talepleri bulunmadığı” şeklinde beyanının bulunduğu görülmüştür.
Davacı vekili tarafından gönderilmiş davadan feragat dilekçesi doğrultusunda, İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi’nce 05.07.2019 tarihli karar ile davanın feragat nedeni ile reddine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükteki AAÜT gereğince hesaplanıp takdir olunan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.
Davalı vekili tarafından 29.05.2019 tarihinde oluşturulmuş ve UYAP sistemi üzerinden İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi’ne gönderilmiş beyan dilekçesinde bulunan “davacıdan masraf ve vekalet ücreti talepleri bulunmadığı” şeklindeki açıklama karşısında İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi’nce davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 5.paragrafının çıkarılarak, yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2019/8367, K. 2020/189, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama