Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/150 K.2021/4134

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshi üzerine açılan işe iade davası sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini ve ilgili kararın Yargıtay denetiminden geçerek onama ile kesinleştiğini, bu karar sonrası davalı işverene işe başlatılma talebini içeren ihtarname tebliğ edilmesine rağmen müvekkilinin işe başlatılmadığını ileri sürerek fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, fark izin ücreti, ikramiye, harcırah ve ikamet yevmiyesi, kademe zammı, yemek ücreti ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya her türlü işçilik ücret ve alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fiili hizmet süresi 19.08.2005-05.03.2014 tarihleri arasında olmak üzere 10 yıl 6 ay 16 gün kabul edilmiş, bu süreye 4 ay boşta geçen süre eklendiğinde ise davacının yeni hizmet süresi 10 yıl 10 ay 16 gün kabul edilmiştir. Davacının fiili çalışma süresinin 19.08.2005-05.03.2014 tarihleri kabul edilmesi yerindedir, ancak bu tarihler arasındaki süre 8 yıl 6 ay 16 gün olup, 4 aylık boşta geçen sürenin eklenmesi ile yeni hizmet süresi 8 yıl 10 ay 16 gün olmalıdır. Dava konusu taleplerin bu süreye göre hesaplanmaması hatalıdır.

3-Bir diğer uyuşmazlık, harcırah ve ikamet yevmiyesinin hesaplanma şekli konusundadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, harcırah ve ikamet yevmiyesinin dosya içerisinde bulunan görevlendirmelere göre, zamanaşımı itirazı dikkate alınarak, “geçici görev ve seyahatlerde harcırah ve ikamet yevmiyesi” başlığını taşıyan Toplu İş Sözleşmesi 37.madde düzenlemesine göre hesaplandığı belirtilmiştir. Ancak ilgili raporda çelişki olduğu görülmüştür.

Örnek olarak 2014 yılı için hesap cetvelinde 10.03.2014 tarihine kadar görevlendirme olduğu belirtilmişse de, davalı tarafından sunulan kayıtta 2014 yılında görev yazısı 03.02.2014 tarihinde sona ermektedir. Yine 2014 yılı için hesap cetvelinde 28 gün var iken hesaplama 46 gün il dışı çalışma kabulüne göre yapılmıştır. Bu anlamda rapor ve görevlendirme çizelgeleri çelişkili olup, denetime elverişli rapor alınmalı ve usuli kazanılmış hak gözetilerek karar verilmelidir.