KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2020/1927 E., 2020/9522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (...) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı ...'na bağlı bulunan ... Bölge Ortaokulu’nda hizmetli görevinde 08/03/2008 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, müvekkilinin ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından hiçbir sebep gösterilmeksizin 20/03/2013 tarihinde ... taraflı ve haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, kötü niyet tazminatı, fazla mesai ile ... bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 26.09.2019 tarih ve 2017/15535 esas, 2019/16837 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemenin bir önceki kararı, davalıların zamanaşımı itirazı gözetilmediği için bozulmuş, ancak bozma gereği yine de yerine getirilmemiştir.
Bozmaya uyularak davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bozmaya uyulmasına rağmen ıslaha karşı yapılan zamanaşımı itirazının bozma sonrası verilen kararda da gözetilmemesi tekrar bozma nedeni yapılmıştır.
3- Davalılardan Bakanlık’ın harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2020/1927, K. 2020/9522, 28 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama