Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/2035 K.2020/10539

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Karar süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme’nin 2016/ 184 Esas sayılı kararı sadece davalı ...Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme’nin 2016/ 184 Esas sayılı kararında her dört davacı için yıllık izin ücreti alacağının sadece 1000 TL kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olmasına rağmen eldeki hükümde artırılan kısma da ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi, davalının usuli müktesep hakkına aykırı ve hatalıdır.

Mahkeme’nin 2016/ 184 Esas sayılı kararında davacılardan Osman lehine fazla mesai ücreti bakımından “11.000,00 TL brüt fazla çalışma ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen eldeki hükümde toplam brüt 13854,35 TL fazla mesai ücretine faizi ile birlikte hükmedilmesi davalının usuli müktesep hakkına aykırı ve hatalıdır.

Mahkeme’nin 2016/ 184 Esas sayılı kararında davacılardan Davut, Murat ve Adem lehine fazla mesai ücreti bakımından “) 2.174,97 TL brüt fazla çalışma ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen eldeki hükümde toplam brüt 2174,97 TL fazla mesai ücretinin faizine de hükmedilmesi ve fazlaya dair istemin de reddedilmemesi davalının usuli müktesep hakkına aykırı ve hatalıdır.

Yukarda açıklanan hatalar bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.