Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/2147 K.2021/3342

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 08/09/2006-31/05/2017 tarihleri arasında tüp dağıtım elemanı olarak kesintisiz ve aralıksız çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlerce haksız olarak feshedildiğini, bildirilen tarihlerde davacının davalılar yanında çalışmış olmasına rağmen davalıların müvekkilinin işe giriş bildirgesini 12/10/2016 tarihinde gösterdiklerini, çalıştığı yıllar ise bazı aylarda sigortalılık süresini eksik gösterdiklerini,

davalıların isim ve ortak değişikliği yaptıkları için iki ayrı iş yeri gibi sigorta kaydı olduğunu ancak davacı işçinin belirtilen tarihler arasında kesintisiz ve aralıksız olarak davalı işverenlerin yanında çalıştığını, aynı işi yaptığını, başka iş yerinde çalışmasının olmadığını, davacının bu iş yerinde en son net 1.800,00-TL maaş aldığını, davalıların Fatsa ilçesinde Aygaz marka tüp dağıtım ve satım işlerini yaptığını, davacının da tüp dağıtım elemanı olarak çalıştığını, çalışırken hem şoförlük hem de tüp dağıtım işi yaptığını, davacının davalılar yanında çalıştığı yoğun tempoda fıtığı olduğunu, buna ilişkin tedavi gördüğünü,

son yılda mecburen 3-4 ayda bir en fazla 2-3 gün sağlık izni kullanmak zorunda kaldığını, bu durumdan davalıların rahatsız olup davacıya ihbarda bulunmadan işten çıkışını verdiklerini, birikmiş kıdem tazminatını da alması için muhasebeye gönderdiklerini, muhasebe bürosunda ise davacıya 21.000,00-TL teklif edildiğini, davacının fazla mesai ve diğer alacaklarını sorduğunda olumlu yanıt alamadığını, davacının 08:00-20:30 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai yaptığını, dini bayramlarda yalnızca bir gün izin kullandığını, milli bayramlar ve ulusal bayramlarda tatil yapmadan çalıştığını,

yıllık ücretli izinlerini yılda bir hafta olarak kullandığını, diğer haklarını kullanamadığını, davacının yapmış olduğu fazla mesai ücretlerini, ulusal bayram genel tatil ücretleri, yıllık ücretli izin alacakları ile hafta tatili alacakları, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını da alamadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacağı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve hafta tatili alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı tarafın iddialarının yerinde olmadığını, davacının çalışmalarında sorunlar yarattığını, işi terk ettiğini, davacının sık sık işe gelmeme durumlarının olduğunu, son olarak araçla tüp dağıtmaya birden fazla gün gelmediğini, bunun üzerine durumun tutanak altına alındığını, işi terkettiğinin belgelendirildiğini, davacının işe gelmemesi nedeniyle de ... isimli çalışanın hem şoförlük yapmak hem de tüp dağıtmak zorunda kaldığını, ortada çalışanın işi terk etmesi,

işe birden fazla gün gelmeme ve bu nedenle işverenin iş akdinin haklı fesih durumu olduğunu, davacının devamsızlıklarının sık sık vuku bulduğunu, yine çalıştığı günlerde de her gün işi bırakıp eve gittiğine tanık olduğunu, davacının müşteriye kötü davranışları olduğunu, tüp bırakılan yerlerdeki müşterilerin fiş istemeleri nedeniyle seyyar pos makinesini kırdığını, dava dilekçesinde davacının bel fıtığı olduğu gibi bir isnatta bulunulduğunu, davacının rapor aldığı günlerine iş verenin bir şey demediğini, davalı raporlu olduğunda ücret yönünden haksız kazanımda bulunduğunu, Davacı tarafın dilekçesinde ücret miktarı,

fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretli izin alacağı, hafta tatili ücreti ile ilgili iddia ve taleplerinin işi terketmesinden dolayı yersiz olduğunu, yine rakamsal olarak da yerinde olmadığını, davacı tarafın kendisine tazminat ödenmek istediğini söyleyerek işinin haksız feshedildiğini ima ettiğini, olayın bu şekilde olmadığını, işverenin haklı fesih yapmış olması, işçinin işe yasadaki fesih gerektirir gün süresince gelmemiş olmasından dolayı müvekkillerinin ödeme yükümlülüğünün olmadığını, müvekkillerinin davacının hakkına girmemek adına kendine ödeme yapılmak istenildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu: İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: Bölge Adliye Mahkemesince, yerinde görülmeyen davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekili, dava dilekçesinde davacı işçinin yıllık ücretli izinlerini yılda 1 hafta olarak kullandığını belirterek yıllık izin ücreti talep etmiştir. Belge ibraz edilemediği için davacının hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek bilirkişi tarafından hesaplama yapılmış ve mahkemece de bu bilirkişi raporuna göre yıllık izin ücreti alacağı kabul edilmiştir. Bu şekilde kabul hatalıdır. Zira davacı işçinin çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmaması hayatın olağan akışına ters olduğu gibi davacı işçi dava dilekçesinde her yıl yıllık izinlerinin bir haftasını kullandığını açıklamıştır. Bu durumda davacı işçinin her yıl yıllık izninin bir haftasını kullandığı yönündeki beyanı dikkate alınarak ve bu kabul doğrultusunda kullandığı izinler düşülerek yıllık izin hesaplanmalıdır.