Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/2833 K.2020/11450

Davacı vekili, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacağını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 10.06.2014 tarihli ilamıyla, 26.04.2011 tarihinde verilen ibraname ile davacının genel tatil ve fazla mesai alacaklarını aldığı ve işvereni ibra ettiği anılan talepler yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25.02.2020 tarih 2019/22-599 E., 2020/198 K. sayılı kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairenin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre söz konusu ibranamenin geçersiz olduğu belirtilerek davalının temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

YARGITAY KARARI