Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/3394 K.2020/19719

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." isimli bir restoranın sahibi olduğunu, davalı ....'nin müvekkiline ait resturantı 27.02.2010 tarihinde emniyeti suistimal fiiline karşı 57.000,00 TL sigorta/teminat bedeli ile sigortaladığını, diğer davalı ...'ın müvekkili işyerinde çalıştığı süre boyunca günlük hasılatlardan elde edilen bir kısım parayı gizleyerek uhdesinde tuttuğunu, bu durumun davalının imzalı beyanıyla ve .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/298 Esas-2012/853 Karar sayılı dosyası ile anlaşılacağını, davalı ... şirketine 28.02.2011 tarihinde ihbarda bulunulmasına rağmen müvekkili şirkete herhangi bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, müvekkili şirketin uğramış olduğu zarardan dolayı 10.000,00 TL.'nin avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacı adına 27.02.2011 tarihinde düzenlenen poliçede parasal teminatlar başlığı altında "emniyeti suistimal" teminatının da verildiğini, ancak bu teminatın özel şartlara bağlandığını, nakitten sorumlu yönetici personelin davaya konu poliçe ile teminat altına alınan bir olaydan dolayı risk oluşturmadığını, diğer davalının işe giriş çıkış bildirgesinde komi-garson-servis elemanı olarak görev yaptığını, bu kişinin nakitten sorumlu yönetici olmadığını, davalı işçi ile ilgili bir statü değişikliği olması halinde bunun mutlaka müvekkili şirkete bildirilmesi gerektiğini, söz konusu davalı için ...

2. Aslice Ceza Mahkemesinde açılan davanın "emniyeti suistimal suçu" olarak değil "hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma" suçu olarak açıldığını, bu dava nedeniyle davalının 5.200,00 TL aldığını kabul ettiğini, pişman olduğunu ve bu miktarı ödeyeceğini belirttiğini, 60.000,00 TL para aldığını hiçbir şekilde kabul etmediğini, korku ve baskı ile tutanağı imzalamaya mecbur edildiğini, müvekkili şirket yönünden bu durumun şaibeli bir durum oluşturduğunu, davacının gerçek zararını yazılı belgelerle ispat zorunluluğu bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre; dava dilekçesinde avans faizi talep edilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince her iki davalı yönünden 5.200 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Davacı tarafından iddia edilen zarar davacının ticari işletmesiyle ilgili olmakla ve davalılardan ...’nin de tacir olduğu nazara alındığında bu davalı yönünden uygulanması gereken faiz, avans faizi olup, bu husus gözetilmeksizin her iki davalı için de yasal faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.