KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2020/3462 E., 2020/19809 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2020
- Bölge adliye mahkemesi
- ... Hukuk Dairesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği ancak hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı lehine kabul edilen alacak miktarı: 80.837,35 olup; karar tarihinde yürürlükte bulunan 2017 yılı A.A.Ü.T’nin üçüncü kısmına göre, ilk 35.000,00 TL’lik kısım için alacağın yüzde 12’si 4.200,00 TL, sonraki 45.000,00 TL’lik kısım için alacağın yüzde 11’i 4,950,00 TL ve sonraki kalan kısım için yüzde 8’i 66,98 TL olmak üzere davacı lehine hükmedilmesi gereken toplam vekalet ücreti 9.216,98 TL ise de, mahkemece davacı lehine 11.589,28 TL vekelat ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise de, açıklanan bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2020/3462, K. 2020/19809, 23 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama