Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/3923 K.2021/6832

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davalı Belediyede 08/06/2010 tarihinde işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği 30/09/2015 tarihine kadar farklı işverenler bünyesinde kesintisiz olarak belediye özel güvenlik amiri olarak çalıştığını, iş akdinin son işveren olan ... Güvenlik Hizm. Ltd.

Şti .tarafından haksız şekilde feshedildiğini, davacının değişen alt işverenler bünyesinde çalışmasına rağmen davalı ...'nın işçisi olarak çalıştığını ve 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 maddesi uyarınca davacının yaptığı işin yardımcı işlerden olan güvenlik hizmeti işi olduğu da dikkate alındığında davalı Belediyenin asıl işveren olup tüm alacaklardan sorumlu olduğu,

davacının iş akdinin hiçbir neden gösterilmeksizin haksız olarak feshedilmesi sebebiyle kıdem tazminatına hak kazandığını, iş akdinin bildirim yapıldığı gün feshedilmesi nedeniyle ihbar tazminatı ödenmesi gerektiği, davacının çalışma sürelerinin vardiyalı olarak düzenlendiğini ancak sürekli olarak fazla mesai yaptığını, tüm milli ve dini bayramlarda çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini beyanla işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının belediye bünyesinde çalışan personel olmadığını bu nedenle idare aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddini talep ettiklerini, ayrıca dava konusu edilen alacakların belirlenebilir olmaları nedeniyle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden reddini istediklerini, davacının belirli süreli hizmet akdini ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. ile imzaladığını ve adı geçen şirketin elemanı olduğunu, ödenmeyen alacaklardan söz konusu şirketin sorumlu olduğunu ayrıca dava konusu tazminat ve alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın gerek usul ve gerekse esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekili ile feri müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

Ücret miktarı ve buna bağlı olarak yapılan hesaplamalar noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin esaslı unsurlarından olan ücret unsurunda işçi aleyhine yapılacak bir değişikliğin geçerli olabilmesi için bunun 4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bunun anlamı ücrette yapılacak indirimin yazılı olarak işçiye bildirilmesi üzerine işçinin de bu değişikliği altı iş günü içerisinde yazılı olarak kabul etmesi durumunda ücrette yapılacak değişiklik geçerli hale gelir.

Hizmet sözleşmesinin esaslı unsurlarında yapılacak değişikliğin kabulü işçi tarafından yazılı bir muvafakat bildirimi ile yapılabileceği gibi taraflar arasında imzalanacak yeni bir hizmet sözleşmesi vasıtası ile de yapılabilir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının 2014 yılının Eylül ayında ücreti 73,85 TL iken 2014 yılının Ekim ayında ücretinin tek taraflı olarak 45,36 TL’ye düşürüldüğü, her ay sabit 52 saat fazla mesai tahakkuk ettirilerek fazla mesai ücreti ödenmiş gibi gösterildiği, muhasebeleştirme tekniği yapılan işlemin dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı gerekçesiyle hesaplamalar 2014 yılı Eylül ayındaki ücret dikkate alınarak yapılmıştır.

Dosya kapsamından davacı ile dava dışı son alt işveren ...arasında 01.10.2014 tarihinde yeni hizmet sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 8. Nolu Ücret başlıklı bölümde davacının yaptığı iş karşılığında aylık 1.360,80 TL brüt maaş, 245,28 TL brüt yol ve 217,88 TL brüt yemek ücreti alacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Yine davacının “01.10.2014 tarihi itibariyle ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. personeli olarak Yenimahalle Belediyesine bağlı birimlerde ...ile aramızda imzalamış olduğumuz hizmet akdi sözleşmesinde belirtilen 1.360,80 TL brüt maaş ve 245,28 TL brüt yol, 217,88 TL brüt yemek bedeli karşılığında özel güvenlik personeli olarak çalışmayı kendi isteğimle kabul ve taahhüt ederim” şeklindeki taahhütnameyi de imzaladığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla 01.10.2014 tarihli davacının imzasını taşıyan iş sözleşmesi ve taahhütname başlıklı belgede ücretin açıkça belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu halde 4857 sayılı Kanunu 22. maddesi kapsamında sözleşme tarihinden itibaren sözleşmedeki ücret geçerli olup davaya konu alacakların hesabında son ücret olarak bu sözleşmedeki miktar dikkate alınmalıdır. Hatalı değerlendirme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.