Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/4722 K.2021/4089

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 02.01.2012-21.01.2013 tarihleri arasında sekreter olarak çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, ödenmeyen kıdem tazminatı, üç aylık ücret alacağı, çocuk parası ve yıllık izin ücreti alacağı için Ereğli 1. İcra Müdürlüğünün 2013/292 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının borca haksız yere itiraz etmek suretiyle takibin durmasına neden olduğunu, bu nedenle takibe yönelik itirazın iptali ile %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini, birleşen dava ile de, fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 04.01.2012 - 21.01.2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiş, Mahkemece sözkonusu hizmet süresine göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak varılan sonuç eksik araştırmaya dayalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davalı işverence dosyaya ücretsiz izin ile ilgili olarak davacı ve yönetici imzasını içeren izin talep formları sunulmuştur.

Öte yandan, hizmet döküm cetvelinde de “kod 21, kod 1 ” gibi kodlar ile eksik gün bildirimleri mevcuttur. Sosyal Güvenlik Kurumundan bu eksik gün bildirimlerinin nedenlerine dair belgeler getirtilerek ve davacı asıl duruşmaya bizzat celbedilip bizzat kendisine bugünler sorularak, eksik bildirilen bu sürelerin hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği ve bu durumun hüküm altına alınan alacaklara etkisi irdelenmelidir.

3-Diğer yandan, davacı dava dilekçesinde üç aylık ücret alacağının ödenmediğini belirterek ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işverence ödenmeyen ücret alacağının 2012 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları ile 2013 yılı Ocak ayına ilişkin olmak üzere toplam 2.443,04 TL olduğu tespit edilmiştir.

Davalı işveren 2012 yılı Ekim ayına ilişkin ücretin 15.12.2012 tarihinde ödendiğini savunarak delil olarak banka kayıtlarına dayanmış ve davacıya ait banka hesap bilgilerini bildirmiştir. Dosya kapsamında bir kısım banka kayıtlarının mevcut olduğu görülmekte ise de, davalı işverence ödeme yapıldığı bildirilen döneme ilişkin banka kayıtları celp edilmeksizin hüküm kurulmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, ilgili döneme ilişkin banka kayıtları getirtilerek davacıya iddia edilen ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılarak çıkan sonuca göre davacının ücret alacağı hakkında bir karar verilmesidir. Belirtilmesi gereken diğer bir hususta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirim dahil ücret miktarı üzerinden ücret alacağının hesaplandığı görülmektedir.

Ayrı bir alacak kalemi olan asgari geçim indiriminin talep edilmediği gözetilerek asgari geçim indirimi eklenmeksizin belirlenen ücret miktarı üzerinden sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davacının son aya ilişkin imzasız Ocak 2013 ücret bordrosunda 228,46 TL izin ücreti tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Davacının yıllık ücretli izin alacağı için ayrı bir hesaplama yapıldığı gözetilerek söz konusu miktarın ücret alacağı hesabında dikkate alınmaması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi de hatalıdır.