Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/4786 K.2021/6455

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.02.2012 -17.09.2013 tarihleri arasında davalılardan ... Sağlık Hizm. A.Ş.’nin maliki olduğu ... Hastanesi’nde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, ... Sağlık Hizm.

A.Ş.’nin diğer davalı ... unvanlı holdingin bünyesinde faaliyet yürüttüğünü ve bu sebeple müvekkilinin hak ve alacaklarından birlikte sorumlu tutulmaları gerektiğini, müvekkilinin cumartesi ve pazar günleri dahil olmak üzere haftanın yedi günü 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, tüm resmi ve dini tatillerde çalıştığını ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, ayrıca son üç aylık ücretinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek,

kıdem tazminatı ile ücret, izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu sebebi ile reddine karar verilmesi gerektiğini, şirketin mali durumu nedeniyle davacının ücretinin bazen gecikmeli olarak ödendiğini ancak kıdem tazminatına ilişkin talebinin yerinde olmadığını, hak etmiş olduğu yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, müvekkili şirkete ait hastanede hafta içinde 08.30-17.00 saatleri arasında hafta sonu ise sadece cumartesi günleri 08.30-13.00 saatleri arasında hizmet sunulduğunu, davacının haftalık çalışma süresinin kırk beş saati geçmediğini, resmi ve dini bayram tatillerinde de çalıştırılmadığını, çalışması halinde karşılığının ücret bordrosuna yansıtılarak ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı ...Ş. temyizi yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Dosya içeriğine göre; Mahkemece verilen kararı davalı ... vekilinin harç yatırmaksızın temyiz etmesi üzerine Mahkemece söz konusu eksikliğinin tamamlanması için davalı tarafa muhtıra tebliğ edildiği; muhtıranın 26.02.2021 tarihinde tebliğ edilmesine ve muhtırada ödeme için kanuni yedi günlük süre öngörülmesine rağmen harcın tamamlanmadığı ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından; davalı ....’nin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Davalı ... Sağlık Hizm. A.Ş. temyizi yönünden ;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmi dört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili davacının haftanın yedi günü çalıştığını ileri sürerek hafta tatili alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilmiş ve her çalışma günü için yarım gün üzerinden hafta tatili alacağı hesaplanmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, kendilerinin pazar günleri çalışmadıklarını, ancak davacının çalıştığını bildiklerini beyan etmişlerdir.

Davalı tanıklarından biri haftada bir gün izinleri olduğunu bildirmiş, diğer davalı tanığı ise hafta tatili çalışmasına dair beyanda bulunmamıştır. Davacı tanıkları hafta tatilinde çalışmadığına göre; davacının çalışmasına dair görgüye dayalı bilgileri olduğundan söz edilemez.

Bu durumda, hafta tatilinde çalışma olgusunun davacı tarafça yeterli, inandırıcı ve somut delillerle ispatlanamadığı anlaşılmakla, anılan alacağın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının fazla çalışma alacağının tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmasında dosya kapsamına göre bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, fazla çalışma alacağı hesaplanırken ulusal bayram ve genel tatile denk gelip de çalışılmayan günlerin hesaplama dışı bırakılması gerekirken, bu yön gözetilmeden düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: