Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/4995 K.2020/12586

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ...’da bulunan şantiyesinde beton santrali formeni olarak çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının belirli bir proje kapsamında işe alınarak projenin bitimine kadar sözleşmesi uzatılarak belirli süreli sözleşme ile çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, diğer alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkeme Kararı Özeti

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun fazla çalışma alacağı hesabına yönelik kabulü ile davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı halde hafta tatili süresi dışlanmayarak günde 2 saat olmak üzere yedi gün hesap yapılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle hafta tatilinde ayda 2 gün çalışması nedeniyle 2+2=4/4=1 saat olmak üzere 2X6=12+1=13 saat haftalık fazla çalışma yaptığı değerlendirilerek hesaplama yapılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanması ile hafta tatili gününde fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi 4. bendinde davacının haftanın 6 iş günü pazartesi ila cumartesi günleri arasında her gün en az 10 saat, ayda en az 1 en çok 3 pazar günü de fiilen en az 8 saat çalıştığını belirterek fazla çalışma alacağı talep etmiştir. Davacı tanıklarından ... davacının haftanın 7 günü 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını , 1,5 saat yemek molası verildiğini, çalışmanın haftanın 5-6 günü 22 ye kadar devam ettiğini, 15 günde 1 hafta tatili kullandıklarını, diğer tanık ... ise işyerinde 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştıklarını, ayda 5-6 gün sabaha kadar çalıştığını fakat bu çalışmadan dolayı ise 12.30-13.00 saatlerine kadar istirahatli olduğunu, ayda iki hafta tatilinde çalıştıklarını beyan etmiştir.

Davacı vekili tarafından yargılama sırasında delil olarak ayrıca istinaf başvuru ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan işverenlik çalışma düzeni belgelerinde ve e-mail çıktılarında işyerinde 1 Kasım-20 Şubat arası kış saati uygulamasına göre 08.00-18.00 saatleri arası, diğer aylarda ise yaz saati uygulamasına göre 08.00-19.00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalışıldığı, pazar günü çalışmanın ise 08.00-17.00 saatleri arasında olduğu belirtilmiştir.

Davacı tanıklarının işe başlama saatine yönelik beyanı çelişkili olup 08.00 saati işe başlama saati olarak kabul edilmelidir. Kış saati uygulanan dönemde 08.00-18.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 6 saat, yaz saati uygulamasına göre de 08.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 12 saat fazla çalışma yapıldığının anlaşıldığı, hafta sonu çalışmasından kaynaklı ise 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığı 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saat olup günlük çalışma süresini aşan fazla çalışma bulunmadığı anlaşılmakla, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.