Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5022 K.2021/3568

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, kıdem tazminatı alacağı bakımından kararın gerekçesinin “iş akdinin ödenmeyen ücret alacakları sebebiyle davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği ve kıdem tazminatı almaya hak kazandığı” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, davalının yaptığı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasında, hükmedilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı tutarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince karara dayanak alınan ek bilirkişi raporunda ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı işyeri kayıtlarına dayalı olarak hakkaniyet indirimi de uygulanmaksızın 122,47-TL olarak hesap edilmiş olmasına karşın, gerekçeli kararda 866,10-TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı bulunmaktadır.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.