Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5193 K.2021/3311

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Davacı Temyizi Yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile toplamda 78.367,81 TL tutarındaki işçilik alacakları hüküm altına alınmış, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna bavurması nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek bu kez toplamda 61.330,93 TL tutarındaki işçilik alacaklarına hükmedilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Bu açıklamalar karşısında belirtmek gerekir ki, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde miktar itibariyle kesinlik sınırının 58.800,00 TL, davacının ıslah dilekçesi ile dava değerini artırdığı ve toplamda talep ettiği miktarın 96.192,06 TL, Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen toplam miktarın ise 61.330,93 TL olduğu, buna göre davacının reddedilen toplam talebinin 34.861,13 TL olduğu hususları gözetildiğinde temyiz konusu miktar kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı Temyizi Yönünden;