Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5293 K.2021/3486

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ;davacının davalı iş yerinde fabrika müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti taleplerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının 01.06.2012- 31.03.2015 tarihleri arasında çalıştığını, bu tarihlerden önce davalı şirketin sahipleri ile akrabalık ilişkileri nedeniyle kimi zaman yardımcı olmak için davalı firmanın şantiyelerindeki makineleri kontrol ettiğini, sürekli ve iş sözleşmesine dayalı olarak 01.06.2012 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının son olarak şube müdürü olarak çalıştığını, şantiyede çalışanların mesai saatlerini davacının belirlediğini, işveren vekili olduğunu, şubenin yöneticisi,

sevk ve idarecisi olduğunu, davacının iş sözleşmesine bir başka çalışana sataşması ve onu dövmesi nedeni ile haklı olarak son verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde en üst düzey konumda çalışan işçinin görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir yönetici ya da şirket ortağı bulunması durumunda, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda,davacı işçi dava dilekçesinde fabrika olarak nitelendirdiği taş ocağı ve asfalt yapım şantiyesinde müdür olarak çalıştığını belirtmiştir. Diğer taraftan dinlenilen tanık beyanları ile de söz konusu şantiyede en üst düzeyde çalışan kişinin davacı olduğu, davacı ile iş yerinin sahipleri arasında başkaca bir çalışanın bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Ayrıca dosya arasında mevcut ticaret sicil gazetesinde de davacının ... ili ...

Köyünde bulunan şantiyede şube müdürü olarak görevlendirildiğinin belirtildiği, söz konusu ticaret sicil gazetesinde belirtilen iş yeri ile davacının çalışmasının geçtiği iş yerinin aynı işyeri olduğu tespit edilmiştir. Davacının mahkeme tarafından dosya kapsamına uygun olarak tespit edilen ücretinin ise 4.644,90 TL brüt olduğu ve bu miktarın dönemin asgari ücretinin üç katından fazla olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, mevcut delil durumuna göre davacının davalı işyerinde kendi mesaisini belirleyebilecek şekilde üst düzey yönetici olarak çalıştığının kabulü ile fazla mesai alacak talebinin reddi gerekmekte olup bu husus gözetilmeden fazla mesai ücreti talebi hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.