Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5430 K.2021/4213

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Şirketin yurtdışı şantiyesinde 2002-2015 tarihleri arasında sıhhi tesisat ekip başı olarak çalıştığını, son ücretinin saat başı net 5,5 USD olduğunu, işin mahiyeti gereği ve iş sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere davacının konaklama gideri ve üç öğün yemeğinin de işverence karşılandığını ve iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili Şirkette çalışmasının olmadığını, bu sebeple davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davada işin yapıldığı yer mahkemesinin yetkili olması sebebiyle yetki itirazında bulunduklarını, husumetin işçinin çalıştığı şirkete yöneltilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte zaman aşımı itirazında bulunduklarını, ayrıca davacının dava konusu ettiği alacak kalemlerinin çalıştığı ülke mevzuatına göre değerlendirilmesi gerektiğini, davacının yurt dışında çalıştığını iddia ettiği dönemde Türkiye'de olup olmadığının ve Türkiye'de sigortalı bir işte çalışıp çalışmadığının tespit edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporu raporuna dayanılarak, davacının 21.09.2003 ile 21.09.2014 tarihleri arasında fasılalı olarak toplam 6 yıl 9 ay çalışması bulunduğu, son ücretinin 5,5 USD/saat olduğu ve davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalı temyizi üzerine incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür

2- Davacı işçinin hizmet süresi hususu taraflar arasında uyuşmalık konusudur.

Somut dosyada, dava dilekçesinde davacının 2002-2015 yılları arasında davalı Şirkette çalıştığı ileri sürülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yurtdışı giriş-çıkış kayıtları, pasaport kayıtları, yurtdışı iş sözleşmeleri, puantaj ve ücret bordroları ve dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirilerek davacının, 21.09.2003 - 21.12.2005 tarihleri arasında 2 yıl 3 ay, 16.02.2006 - 05.04.2007 tarihleri arasında 1 yıl 1 ay 19 gün, 28.06.2009 - 04.07.2010 tarihleri arasında 1 yıl 6 gün, 05.09.2010 - 09.09.2010 tarihleri arasında 5 gün, 16.09.2010 - 30.09.2010 tarihleri arasında 15 gün, 26.12.2010 - 30.11.2011 tarihleri arasında 11 ay 5 gün,

17.12.2012 - 04.05.2013 tarihleri arasında 4 ay 8 gün ve 19.09.2013 - 21.09.2014 tarihleri arasında 1 yıl 2 gün olmak üzere toplam 6 yıl 9 ay çalışmasının bulunduğu kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Bilirkişi raporunda, davacının 21.09.2003 – 21.12.2005 tarihleri arasındaki dönemde kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de yurt dışı giriş çıkış kayıtlarına göre 19.08.2004-13.10.2004 tarihleri arasında Türkiye’de olduğu anlaşılmaktadır.

Belirtilen dönemde davacının ücretli izinde olduğu da iddia ve ispat edilmediğine göre, hizmet süresi, 19.08.2004-13.10.2004 tarihleri arasındaki dönem dışlanarak belirlenmeli ve dava konusu kıdem tazminatı yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.