Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5591 K.2020/16071

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 01.10.2004-02.09.2010 tarihleri arası Diyarbakır'da petrol arama faaliyeti gösteren ... Şirketinin taşeronu olan davalı şirkette sondaj elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin hafta tatili ile dini ve milli bayramlarda günde yol dahil 14 saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini,yıllık izin kullanmadığını, iş akdinini sona erdiği tarihte aylık ücrenin net 1.200,00 TL olduğunu, fazla haklarını saklı tutarak; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekilleri, zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının 30.10.2007 tarihinde kule işçisi, meydan işçisi olarak çalışmaya başladığını, 31.05.2010 tarihinde başka yerde iş bulduğu için istifa ederek işten kendisinin ayrıldığını,davacının ayda 15 gün 08.00-18.00 saatleri arası çalıştığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, arızi olarak ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışırsa ücretinin bordro ile ödendiğini,yıllık izinlerini kullandığını,asgari ücretle çalıştığını, davanın reddini, Davacının ihbar öneline riayet etmeden işten ayrıldığını, fazla haklarını saklı tutarak; ihbar tazminatının yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 18.05.2017 tarihli ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda. 18.05.2017 tarihli bozma kararında fazla çalışma alacağı yönünden, 15 gün çalışma 15 gün dinlenme sistemine hangi tarihte geçildiği hususunun açıklığa kavuşturularak sonuca gidilmesi yönünde karar bozulmuş, bozmaya uyan Mahkemece tanıklar yeniden dinlenmiş ve bilirkişi raporu alınmıştır.

09.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda hesaplama seçenekli yapılmış, 1. seçenekte davacı tanığının beyanı doğrultusunda 15 gün çalışıp 15 gün dinlenme sisteminin 2006 yılından itibaren uygulandığı kabulü ile ikinci seçenekte ise emsal dosya doğrultusunda 2009-2010 yıllarında 15 gün çalışma 15 gün dinlenme sistemin uygulandığı kabulüne göre hesaplanma yapılmış, Mahkemece 2. seçenekteki hesaplama hükme esas alınmıştır.

Ancak davacı tanığının açık beyanı karşısında davacı tanığının beyanına göre yapılan hesaptan fazlasına hükmedilmesi yerinde görülmemiştir. 09.09.2019 tarihli bilirkişi raporunun 1. seçeneğinine göre fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3- Birleşen Diyarbakır 1.İş Mahkemesi 2017/790 esas sayılı dosya hakkında hüküm tesis edilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.