Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5785 K.2020/14082

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 28/03/2012-23/12/2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının son maaşının net 1.165,00 TL olduğunu, 3 öğün yemek ve barınmanın işverence karşılandığını, çalıştığı süre boyunca haftanın 7 günü, ulusal bayram ve genel tatil günleri de olmak üzere sabah 06.30- akşam 23.00 saatleri arasında çalıştığını, ancak fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca davacının 2012 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayı ücretlerinin eksik ödendiğini,

alacaklarının ödenmesi için davalıya ihtar çekildiğini ancak henüz ödenmediğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla.

100,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL hafta tatili ücreti alacağı, 100,00 TL fazla çalışma ücreti, 100,00 TL ulusal bayram genel tatil ücreti, 100,00 TL ücret alacağı olmak üzere şimdilik toplam 500,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin sigortalı çalışanı olmadığını, davacının davalı şirketin alt yüklenicisi olan ... İnş. Taah. Tic. Turz.

A.Ş.'nin sigortalı çalışanı olduğunu, alt yüklenici firmadan edinilen bigilere göre de davacının işe giriş tarihinin 20/04/2012 olduğunu, davacının iş akdinin belirli süreli iş akdine istinaden 22/12/2012 tarihli kendi yazılı talebi neticesinde sonlandırıldığını, dolayısıyla ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığını, davacının aylık ücretinin 1.100,00 TL + 66,49 (asgari geçim indirimi) olduğunu, çalıştığı süre boyunca tüm ücret ve alacaklarının eksiksiz olarak şahsi banka hesabı kanalıyla ödendiğini, davacının fazla mesai , hafta tatili, ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının olmadığını,

iddia edildiği gibi yaptığı işin niteliği gereği haftanın 7 günü 06.30-23.00 saatleri arasında çalışması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, bunun hayatın olağan akışına aykırı olacağını, öğlen bir saat yemek molası olduğunu, beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi 2015/20925 esas, 2017/24250 karar sayılı ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa miktarının ne olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından yapılan ilk temyiz incelemesinde, "tüm tanık beyanları dikkate alındığında davacının, tanığı Mustafa Koç ile birlikte çalıştığı 6 aylık süre içinde hafta tatillerinde çalıştığını ispat ettiği değerlendirilerek tanık Mustafa Koç ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olmak üzere ayda iki hafta tatilinde çalışma yapılarak 7 gün çalıştığı, kalan iki haftada da 6 gün çalışma yaptığı, tanık Mustafa Koç ile birlikte çalıştığı süre dışında ise haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının hesap edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir" gerekçesiyle bozma kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Bozma ilamından sonra Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmış ve alınan rapor doğrultusunda davacının hafta tatili ve fazla mesai ücreti alacağı tanık ile aynı dönem çalışması olduğu tespit edilen 20.04.2012-28.08.2012 tarihleri arasında hesaplanmıştır. Ancak bozma ilamından sonra dosyaya kazandırılan tanık Mustafa Koç’a ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde tanık ile davacının aynı iş yerinde çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Bu hali ile davacının hafta tatili ve fazla mesai ücreti alacağının varlığını kanıtlayamadığı görülmekle davacının hafta tatili alacağı ile fazla mesai ücreti alacağının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne yönelik hüküm kurulması hatalıdır.