Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7238 K.2020/15622

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 05.01.1999-31.03.2014 tarihleri arasında ... İl Özel İdaresinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, ... İl Özel İdaresinin 31 Mart 2014 tarihinde lağvedilmesi üzerine davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini ancak dava dilekçesinde yazılı alacakların ödenmediğini öne sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca İl Özel İdaresinin kapatıldığını ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının kurulmuş olduğunu, Devir Tasfiye Komisyonu kararı ile davacıya ilişkin bir devir olmadığını ve davacı tarafın taleplerinin zamanaşımına uğramış olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki benlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu bakımından davalı tarafın açık temyizi bulunmadığından davacının alacaklarından sorumlu olan kurumun araştırılması bhususu bozma gerekçesi yapılmamıştır.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftanın altı günü 06.00-15.30 saatleri arasında çalıştığı,ertesi hafta haftanın altı günü 06.00-15.30 saatleri arasında,bir günde 06.00-11.00 saatleri arasında çalıştığını,buna göre günde 30 dakika fazla mesai yaptığı ve yine iki hafta sonu fazla mesai yaptığını belirterek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.Davacı asil duruşmadaki beyanında hergün saat06.30 da işte olduğunu ve 15.30 da işten ayrıldığını,bir hafta haftanın altı günü bir hafta haftanın yedi günü çalıştığını,yedi gün çalıştığında yedinci gün saat 06.30 da işe geldiğini ve saat 10.00 da işten

ayrıldığını beyan etmiştir.Bu beyanlar dikkate alınarak davacının fazla mesai alacağının tespit edilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.