Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7243 K.2020/14432

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.06.1999-12.10.2012 tarihleri arasında, davalı ... Tıp Fakültesi bünyesinde, diğer davalı şirket nezdinde destek hizmet görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin işverenler tarafından haklı bir neden olmaksızın bildirimsiz olarak sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkında verilen, 18.11.2014 tarihli ilk karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2015/17241 esas 2017/22027 karar sayılı ilamı ile yazılı gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Somut olayda, davalı ... Rektörlüğünün 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen, davacı tarafından yatırılan harcın mahsubu ile hesaplanan 732,17 TL bakiye karar harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Diğer yandan, davalı ... Nak. Tem. Hiz. Ltd.Şti. vekili tarafından, bozma kararı sonrası mahkeme nezdinde yapılan yargılamada, dosyaya vekalet sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla kendisini vekille temsil ettiren anılan davalı lehine vekalet ücreti doğduğu açıktır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek sadece davalı üniversite vekili lehine vekalet ücreti takdir edilerek hüküm kurulması da doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.