Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7331 K.2020/17631

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/12/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait farklı işyerlerinde 01.01.1996 - 26.11.2012 tarihleri arasında görsel yönetmen olarak çalıştığını, görev aldığı farklı haber ve belgesel programların yoğun iş yükü nedeniyle sabah 09:00-09:30’dan gece 24:00-02:00 saatlerine kadar haftada 7 gün çalışmak zorunda kaldığını, ayrıca 15 günde 3 defa 24 saat çalıştığını, 3.700,00 TL net ücret aldığını, asgari geçim indiriminin ödenmediğini, yıllık izinlerin her sene 12 gün olarak eksik kullandırıldığını ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili davalıya ait işyerinden 26.11.2012 tarihinde ayrılan davacının kıdem tazminatının 14.12.2012 tarihli sulh sözleşmesi çerçevesinde ödendiğini, fazla çalışmasının olmadığını, davacının da görev aldığı Pusula programının 15 günde bir banttan yayınlandığını, işin gereği akşam geç saatlere kadar çalışan personelin ertesi gün izin kullandığını, durumun işyeri giriş çıkış kart kaydı ile sabit olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını, yıllık izinlerini kullandığını, genel tatillerde çalışmadığını, asgari geçim indirimlerinin ödendiğini, sigortalı bildirimin de gerçek ücret üzerinden olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıya ait işyerinde askerlik öncesi ve sonrası olmak üzere iki dönemde 10.09.1996-30.04.2001 ve 01.08.2003- 26.11.2012 tarihleri arasında çalışan davacının, işyeri kayıtları ve tanık anlatımları ile kanıtladığı fazla çalışma ücreti, genel tatil çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, işveren tarafından ödendiği kanıtlanamayan asgari geçim indirimi alacaklarının yanı sıra, hak kazandığı ancak karşılığının ödendiği davalı işveren tarafından kanıtlanamayan yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce hükmün sair yönleri incelenmeksizin, davacının uyuşmazlık konusu dönemin tamamında Basın İş Kanunu kapsamında çalışıp çalışmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve kabule göre de yargılama safhasında aynı bilirkişiden ikisi ek rapor olmak üzere toplam üç rapor alınması ve bu raporların farklı hesaplama seçeneklerini de ihtiva etmesine karşın hükme esas alınan rapor ve seçeneğin gerekçede gösterilip dayanaklarının açıklanmamasının da usule ve kanuna aykırı olduğu, yine ıslaha karşı zamanaşımı definin dava dilekçesindeki tutarlar ilave edilmeden hesaplanmasının da hatalı olduğu yönündeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının 4847 Sayılı İş Kanunu kapsamında çalıştığı kabul edilmiş ve toplanan kanıtlara dayanılarak, bozmadan önce aldırılan 27.01.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ıslaha karşı zamanaşımı defin değerlendirilmesi bakımından bozmadan sonra aldırılan ek rapora itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacağı talepleri tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıkların Pusula programının yayınlandığı dönemlerde yapılan çalışma şekline ilişkin beyanları dikkate alınarak, haftada 19 saat fazla çalışma yaptığı ve 3 hafta tatilinden birinde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ve hafta tatili alacakları hesaplanmıştır.

Pusula programının yayınlandığı dönemdeki çalışma şekli ve yapılan hesaplamaya davalının da bir itirazı bulunmamaktadır. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tüm çalışma dönemi için aynı şekilde çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Gerek tanık beyanları ve gerekse dosyaya kazandırılan programın yayın dönemlerine dair belgeler dikkate alındığında, davacının tüm çalışma süresince bu programın yayınlanmadığı sabittir.

Davacı tarafından da programın yayınlanmadığı dönemler için o dönemlerdeki çalışma şekline göre ayrıca hesap yapılması gerektiğine dair bir itiraz ileri sürülmüş değildir. Bu durumda, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları bakımından, yalnızca Pusula programının yayınlandığı dönemlerle sınırlı olarak hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.