KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2020/7445 E., 2020/19630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında usuli kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilip edilmediği ve asgari geçim indirimi alacağına uygulanacak faizin türü uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece verilen karar davalı tarafın temyizi üzerine fazla çalışma ücreti yönünden bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yeniden hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamından, bozma öncesinde verilen kararı davacı tarafın temyiz etmediği anlaşılmaktadır. Bu halde, bozma kararı ile davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.
Mahkemece bozma öncesinde asgari geçim indirimi alacağına uygulanacak faiz türünün yasal faiz olduğu belirtilmesine rağmen, bozma sonrası kararda en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi davalı lehine usuli kazanılmış hak ilkesinin ihlalidir. Kaldı ki, asgari geçim indirimi alacağına uygulanması gereken faiz türü yasal faiz olup, en yüksek mevduat faizine hükmedilmiş olması bu bakımdan da yerinde görülmemiştir.
Belirtilen hususlar bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2020/7445, K. 2020/19630, 22 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama