Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7800 K.2020/19030

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı Cevabının Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin şoför olarak 6 gün 08.00-17.30 saatleri ve 17.30-02.30 saatleri arasında vardiyalı çalıştığını, vardiyanın haftalık değiştiğini, vardiyaları aşan çalışma yapıldığını, öğle aralarının ve çay molalarının kullandırılmaması, fazla çalışma ve sair ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesi haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını, fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunu, davacı fazla çalışma yaptığında karşılığında serbest zaman kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın reddine ilişkin karar davacı temyizi üzerine (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi 2016/23019 esas-2019/20795 sayılı kararı ile 11.11.2019 tarihinde davalı tarafça dosyaya, imzalı aylık puantaj cetvelleri ile fazla çalışma karşılığı serbest zaman kullandırıldığına ilişkin belgelerin sunulduğu, bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma yapmadığı değerlendirilerek fazla çalışma ücret alacağına yönelik hesaplama yapılmadığı, davacı, davalı beyanları ile dosyada bulunan tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek; davacının çalışma süresi ve yapılan fazla çalışma saati belirlenmesi,

fazla çalışma karşılığı kullandırılan serbest zaman süresi hesaplanan fazla çalışma süresinden mahsup edilerek fazla çalışma ücret alacağı ile ilgili karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe: Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, bozmaya uyan Mahkemece aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda; puantaj bulunan dönem puantajlara göre, puantaj bulunmayan dönem tanık beyanları doğrultusunda haftada 3 saat üzerinden hesaplanan fazla çalışmadan davalının serbest zaman olarak kullandırdığı izin formlarındaki süreler mahsubu sonrası hesaplanan fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu ve 270 saat indirilerek fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığı tespiti üzerine mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı ile birlikte davalı işverene ihtarname göndererek dava açan 22. Hukuk Dairesince birlikte incelemesi yapılan 2016/1585 Esas - 2018/26965 karar sayılı 2016/1586 Esas - 2018/26966 karar sayılı emsal nitelikteki dosyaların aynı gerekçe ile bozulduğu, bozma sonrası fazla çalışma ücret alacağı ve kıdem tazminatının kabulüne ilişkin karar verildiği ve bu kararların onandığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinde yer alan taraflar arasında 03.02.2012 tarihinde akdedilen Hizmet Sözleşmesinin incelenmesinde, ücretin aylık brüt 941,00 TL olarak kararlaştırıldığı, ücrete fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücretleri ile çalışılmayan ve çalışılan tatil günlerine ait ücretler ve vardiya tahsisatlarının dâhil olduğu yazılmıştır.

Davacının iş sözleşmesini imzaladığı tarihteki asgari ücretin çok az üzerinde ücret belirlendiği, asgari ücretin altında ücret ödenemeyeceğinden kararlaştırılan ücretin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmayı karşıladığının kabulü isabetli olmayıp davacının yapmış olduğu fazla çalışma süreleri bakımından dosyada bulunan bilirkişi raporu yeniden değerlendirmeye tabi tutularak fazla çalışma belirlenmeli ve sonucuna göre kıdem tazminatı değerlendirilmelidir.

Belirtilen sebeple kararın ikinci kez bozulması gerekmiştir.