Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7934 K.2020/18720

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/03/2002 tarihinden itibaren davalı şirkette sırası ile Diyarbakır Bölge Şefi, .... Bölge Satış Şefi, .... Bölge Satış Şefi ve yöneticisi ve son olarak .... Bölge Satış Yöneticisi olarak çalıştığını, 06/03/2012 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının satış yöneticisi olduğu ve genelde home ofis şeklinde çalıştığının da gözönüne alınması durumunda fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını, seyahate çıktığı dönemlerde mesaisini kendisinin belirlediğini, hizmet akdinde cumartesi günlerinin de çalışma gününden sayıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2015/20332 esas, 2017/24937 karar sayılı ilamı ile, fazla mesai ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları bakımından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin hesabı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Dosya içeriğine göre, fazla mesai ücreti tanık beyanları esas alınarak hesaplanmıştır. Ancak tanıklar çalışma sürelerinden bahsederken yaz ve kış dönemi mesai saatlerinde farklılık olduğuna değinmişlerdir. Buna göre davacının yaz dönemi 08.00-19.00 saatleri arasında, kış dönemi ise 08.00-17.30 saatleri arasında, ve her dönem için cumartesi günlerinde 10.00-15.30 saatlerinde çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.