Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/8005 K.2020/19619

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı Belediyeye ait işyerinde değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece 42 gün tutarında izin ücretine hak kazandığı kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, dosyada mevcut izin formları ile ilgili olarak herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, davacının 14 gün izin kullandığına yönelik tespit ile yetinildiği ve 42 gün üzerinden izin ücreti hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Dosyada davacının kullandığı yıllık izinlere ilişkin olarak izin formları bulunmakta olup, bu izin formlarının davacıya ait ücret bordroları ile de uyumlu olduğu tespit edilmektedir. Bordrolar ile uyumlu olduğu anlaşılan yıllık izin formları dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Davalı tarafça sunulan izin formları ile ücret bordroları birlikte değerlendirilerek, davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi gerekirken, Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde değildir. Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.