Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/8271 K.2021/3932

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/02/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ...Temmuz ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 05.10.2005 tarihinde web tasarım sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın, davacının 31.01.2014 tarihinde iş sözleşmesine son verildiğini, en son brüt ücretinin 6.236,21 TL olduğunu, davacının sabah saat 09.00'da işe başlayıp akşam saat 21.00'a kadar çalıştığını, hafta sonları ise çalışmasının akşam saat 22.00'a kadar sürdüğünü, öğle dinlenme ve yemek süresinin yarım saat olduğunu, ayrıca dini ve milli bayramlarda da çalıştığını iddia ederek davacının fazla çalışma ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05.10.2005-31.01.2014 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile web tasarımcısı ve ekip yöneticisi olarak çalıştığını, yönetici konumunda olması nedeniyle mahiyetinde çalışanlar olduğunu, kendi çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, sabah saat 09.00'da gelip akşam saat 22.00'da işten çıktığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, öğle dinleme süresinin yarım saat değil bir saat olduğunu, davacının işe iade davası olması nedeniyle bu davanın bekletilmesi ve reddi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozmaya uyulmakla, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Davacı işçinin, 10.05.2005-31.01.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanları değerlendirilerek davacının, haftanın altı günü 09.00-21.00 saatleri arası günlük 1,5 saat ara dinlenme ile çalıştığı ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Somut olayda fazla mesai alacağı konusunda yapılan işin niteliği ve taraf tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; dosyada fazla çalışma olgusunun ispatına yönelik olarak beyanları esas alınan davacı tanıklarının davacı ile menfaat birliği içinde oldukları ve sadece işverene dava açan bu tanıkların beyanlarına itibar edilmesinin isabetli olmadığı, ancak davacının işyerindeki çalışma düzeninin dosya kapsamında dinlenen davalı tanıklarının beyanlarına göre haftanın dört günü 09.00-18.00 saatleri arası, iki gün ise 09.00-21.00 saatleri arası olduğunun ispatlandığı,

bu çalışma düzenine göre davacının haftada 8 saat fazla mesai yaptığı değerlendirilerek fazla mesai alacağı hesaplanmalı ve hüküm altına alınmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.