Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/8675 K.2020/20253

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinin yurt dışı projelerinde 2011-2015 tarihleri arasında kalıpçı ustası olarak ayık 1.450,00 USD sabit ücretle çalıştığını, ayrıca davacıya prim ödendiğini, üç öğün yemek ve barınma gereksinimlerinin işveren tarafından karşılandığını, iş akdinin haksız bir şekilde feshedildiğini iddia ederek işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının 10/08/2012 - 18/10/2012 ve 06/02/2013 - 01/02/2014 tarihleri arasında müvekkili şirket ile ticari ilişkisi bulunan ... Co.INC firmasında çalıştığını, bu firma ile müvekkili şirket arasıda herhangi bir bağ bulunmadığını, alacaklardan müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, davacının proje bazlı belirli süreli iş akdiyle çalıştığını, iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 ve 355. maddeleri gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler hafta taili ve ulusal bayram genel tatil alacakları içindee geçerlidir.

Somut olayda, davacının fazla çalışma alacağı, davacının 07:30-18:00 saatler arasında 1 saat ara dinlenmenin mahsubu ile haftalık 12 saat, hafta tatilinden arta kalan 2 saatin de eklenmesi ile haftalık toplam 14 saat üzerinden, zamanaşımı def'i nedeniyle sadece son dönem çalışması olan 06/02/2013-01/02/2014 tarihleri arası için hesaplanmıştır. Yine davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağı da aynı dönem için hesaplanmıştır.

Davacının son dönem çalışmasına tanıklık eden ... ise ;" davacı ile Afganistanda Amerikan Elçilik Binasının inşaatında beraber çalıştık, ikimizde kalıp ustasıydık, ben orada toplam 6 ay çalıştım, davacı benden 1-2 ay sonra geldi, 4 ay civarında beraber çalıştık" şeklinde beyanda bulunmuştur. Davalı ise iş bu davacı tanığı ile davacının 02/02/2013 - 30/07/2013 tarihleri arasında birlikte 5 ay çalıştıklarını beyan etmiştir.

Davacı tanığı ile davacının birlikte çalışmış oldukları dönemler için davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.