KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2020/8699 E., 2021/5385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2021
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili ile ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı kurumun ve davalı ... ile davalı ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Avukatlık ücretinin aidiyeti, sınırları ve ortak veya değişik sebeple davanın reddinde davalıların avukatlık ücreti” başlıklı 3. maddesinin 2. bendinde birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddi halinde ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir.
Ayrıca 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun “Bu madde kapsamında açılan veya açılacak davalar ile kanunî halef sıfatıyla takip edilen davalarda, lehine hükmedilen tarafa vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” şeklindeki 133/son maddesi uyarınca, davanın kısmen kabul kısmen red edildiği dikkate alınarak vekille temsil olunan davalı ... ve ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hiç vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davalı ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekli iken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup,
bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2020/8699, K. 2021/5385, 2 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama