Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/9007 K.2021/4235

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.09.1995-30.03.2014 tarihleri arasında İsmil Belediyesinde, 6360 sayılı Kanun ile Büyükşehir Belediyesi'ne devri sonrasında ise, 01.04.2014-13.07.2015 tarihleri arasında davalı ... Belediyesinde şirket elemanı olarak çalıştığını, 13.07.2015 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini, davacının 2014 yılında müteahhit firma ile sözleşme imzaladığını, idare bünyesinde taşeron işçisi olarak çalışmaya başladığını, 6360 sayılı Kanun’daki personel naklinin sadece kadrolu işçilerle sınırlı olduğunu, kıdem tazminatı talebine İsmil Belediyesindeki hizmetlerin de dahil edilmesinin hukuki kaynağı olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde gerek İsmil Belediyesi dönemindeki çalışması boyunca gerekse de ... Büyükşehir Belediyesi dönemindeki çalışması boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia etmiş olup İlk Derece Mahkemesince davacının 01.04.2014-13.07.2015 tarihleri arasında ... Büyükşehir Belediyesi bünyesinde geçen çalışması yönünden bir yıllık kıdemi olduğu ve ona altı günlük izin belgesi sunulmuş olduğundan kullanılmayan yıllık izin olmadığına karar verilmiş ancak 15.09.1995 – 30.03.2014 tarihleri arasında İsmil Belediyesi bünyesinde geçen çalışması yönünden davalı işverence belge sunulmadığı gerekçesiyle davacının bu tarihler arasında ki hizmet süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacının on sekiz yılı aşan süre ile çalışmasına rağmen izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının İsmil Belediyesi bünyesinde geçen çalışma süresi boyunca herhangi bir zamanda yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün kullandığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.