Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/10549 K.2021/15746

Dava, alacak istemine istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 tarihli, 2016/30565 esas ve 2019/14167 karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesi gereğince 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/5. maddesi gereğince ise,ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli kararı. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 tarihli, 2016/30565 esas ve 2019/14167 karar sayılı bozma kararı ile dava konusu kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ikramiye, ilave tediye, aile yardımı, çocuk yardımı, yakacak ve giyim yardımı alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceklerinden anılan alacaklar yönünden davanın usulden reddi gerektiği;

fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden ise talepler belirsiz alacak davasına konu edilebileceğinden talep arttırımına yönelik zamanaşımı defin dikkate alınmaması ve alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği ve ayrıca fazla çalışma alacağının 21.08.2013 tarihinden itibaren %60 zamlı olarak hesaplanması gerektiğine yönelik gerekçelerle bozulmuştur.

Bozmadan sonra Mahkemece 12.02.2020 tarihli duruşmada bozma kararına kısmen uyulmasına kısmen direnilmesine karar verilmekle birlikte hangi bozma sebebine uyulduğu ve hangi bozma sebebine direnildiği açıklanmamıştır. Ancak aynı duruşmada, fazla çalışma alacağı yönünden yapılan bozma doğrultusunda rapor alınmak üzere dosyanın bilirkişiye gönderilmesi yönünde ara karar oluşturulmuştur.

Yargılama sonunda ise tüm bozma gereklerine uygun şekilde kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ikramiye, ilave tediye, aile yardımı, çocuk yardımı, yakacak ve giyim yardımı alacaklarının usulden reddine karar verilmiş, fazla çalışma alacağı bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen hüküm altına alınmış, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden ise bozmadan önceki gibi hüküm kurulmuştur.

Mahkemece verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2021 tarihli, 2020/8536 esas ve 2021/5473 karar sayılı kararıyla, bozmaya kısmen direnme kararından tamamen dönme sonucunu doğuracak şekilde bozma kararı doğrultusunda karar verilmesinin, kısmen direnme kararı ile kazanılmış bulunan usuli hakları zedeleyici nitelikte bulunduğu gerekçesiyle önceki bozmaya kısmen uyulup kısmen direnilmesine dair verilen karar doğrultusunda hüküm tesis edilmek üzere Mahkeme kararının tekrar bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin 03.03.2021 tarihli bozma kararından sonra Mahkemece son bozmaya uygun olarak, ilk bozmanın 1 ve 2. bentlerindeki bozma sebeplerine direnme şeklinde verilen karar taraflar vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 6100 sayılı Kanun’un 373/5. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede; Yargıtay (Kapatılan)22. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 tarihli, 2016/30565 esas ve 2019/14167 karar sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.