Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/10815 K.2021/14852

Dava, alacak istemine istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilmiş hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/28483 esas 2014/30071 karar ve 03.11.2014 tarihli ilamı ile özetle; tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmesede, davalı temyizi açısından, dava konusu edilen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının gerçekte belirlenebilir olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşıldığından bu talepler yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerektiği, davacı temyizi açısından ise,

fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilebilecek nitelikte olduğu ve bu tür davada davanın açılması ile alacağın tamamına ilişkin zamanaşımı süresi kesildiğinden, bu hususun gözetilmesi gerektiği, gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, zamanaşımına yönelik bozma gerekçesine uyulup diğer yönden direnilmesine karar verilmiş, bunun üzerine Dairemizce dava dosyası Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiş, Genel Kurulca ise 2015/(22)9-3410 esas 2020/978 karar ve 01.12.2020 tarihli ilam ile özetle, harç eksikliği nedeniyle (dava açılırken nisbi harcın ödenmemesi) direnme kararı usulden bozulmuştur.

Bozma üzerine davacı tarafça harç eksikliği giderilmiş ve Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/28483 esas 2014/30071 karar ve 03.11.2014 tarihli bozma ilamına uyularak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağına yönelik davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-h, 115/2 maddeleri uyarınca hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları ise hüküm altına alınmıştır.

Kararı taraflar temyiz etmiştir. Dairemizin 2021/5146 esas 2021/9024 karar 17/05/2021 tarihli ilamı ile özetle; " Direnme kararı verildikten sonra söz konusu karar esas yönünden bozulmadan başka bir karar verilmesinin mümkün olmadığı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının esasdan incelenmediği gözetilerek direnmeye uygun kararı verilmesi gerekirken, direnmeden dönülerek bozma kararı doğrultusunda hüküm kurulması usuli kazanılmış hak ihlaline yol açmakla bozmayı gerektirmiştir. " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ve 16/05/2013 tarih 2012/224 esas 2013/181 karar sayılı kararda direnilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesi gereğince 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/5. maddesi gereğince ise ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/28483 esas 2014/30071 karar ve 03.11.2014 tarihli bozma kararına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 6100 sayılı Kanun’un 373/5. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede Dairemizin anılan kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.