Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/11344 K.2021/16303

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Asıl davada davacı- karşı davalı, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve ücret alacaklarının davalı- karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Karşı davada davalı- karşı davacı, maddi tazminat ile avans alacağının davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı taraflar vekilleri süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.

Dairemizin 20.05.2021 tarihli kararı ile, davacı- karşı davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine, davalı- karşı davacının temyizi yönünden ise hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı- karşı davacı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dosya içeriğine göre, davalı- karşı davacının temyiz isteminin hem asıl davada aleyhine hüküm altına alınan alacaklara hem de karşı davasının reddine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Asıl ve karşı dava bakımından temyiz kesinlik sınırı ayrı ayrı belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, asıl davada davalı- karşı davacı aleyhine hüküm altına alınan miktarın temyiz kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle asıl dava yönünden davalı- karşı davacının temyiz isteminin miktardan reddi ile karşı davanın reddine yönelik temyiz istemi yönünden ise hükmün onanmasına karar verilerek ret hükmünün onanması sebebi ile onama harcının da maktu olarak hüküm altına alınması gerekir.

Ne var ki Dairemizce davalı- karşı davacının temyiz istemi üzerine her iki dava yönünden de onama kararı verilerek, asıl davada hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi onama harcına hükmedilmiştir. Belirtilen sebeple. Dairemizin 20.05.2021 tarihi kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı- karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY İLAMI

I. Davacı -Karşı Davalı Vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Dosya içeriğine göre, davacı-karşı davalı aleyhine reddedilen ve davacı–karşı davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile geçerli 78.630,00 TL'lik kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davacı-karşı davalı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

II. Davalı-Karşı Davacı Vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden

1. Asıl Davaya Yönelik Temyiz İtirazları Yönünden;

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, asıl davada davalı-karşı davacı aleyhine hüküm altına alınan ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile geçerli 78.630,00 TL'lik kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2. Karşı Davaya Yönelik Temyiz İtirazları Yönünden;

...