Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/11643 K.2021/16004

...

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatları ile cezai şart, harcırah ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince 30.01.2017 tarihli kararla, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.03.2018 tarihli kararla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kıdem ve ihbar tazminatı yönünden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun cezai şart alacağı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı taraflar vekilleri süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.

Dairemizin 14.01.2021 tarihli kararı ile davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının cezai şart talebinin kabulü ile şartların varlığı halinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 182/son maddesi uyarınca indirim hususu da düşünülerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince 13.04.2021 tarihli kararla, bozmaya uygun şekilde cezai şart talebinin kabulüne, anılan alacaktan %40 indirim uygulanmasına ve bozma dışı kalan alacakların da aynen hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı taraflar vekilleri süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.

Dairemizin 13.09.2021 tarihli, 2021/7237 esas ve 2021/11572 karar sayılı kararı ile davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmadığından reddine ve davacı temyizi ile incelenen hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlık bakımından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili Av. ...’a 26.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz başvurusunun ise bu tebliğ tarihine göre kanuni iki haftalık süre geçirildikten sonra 31.05.2021 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, Av. ... 09.11.2018 tarihli dilekçesi ile davalı adına vekaletname sunmuş ve UYAP kaydının yapılarak bundan sonra tebligatların kendilerine yapılmasını talep etmiştir.

Ayrıca, bozma kararından sonra Bölge Adliye Mahkemesinde 13.04.2021 tarihinde yapılan duruşmada davalı adına Av. ... duruşmaya katılmış ve “ Daha önceden davalı Federasyon vekili olan Av. ... davadan çekilmiştir. Bundan sonra biz takip edeceğiz. Bozma ilamına direnilmesini talep ediyorum ” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bu durumda; kararın, davayı takip etmeyen ve davayı takip etmediği Mahkemeye de bildirilmiş olan vekile tebliği savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup usulsüzdür. Belirtilen husus temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırılmış olmakla; davalı vekilinin temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından, Dairemizin 13.09.2021 tarihli, 2021/7237 esas ve 2021/11572 karar sayılı kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Hüküm süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

...