Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/1170 K.2021/5286

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 26/11/2002- 06/12/2012 tarihleri arasında davalının son olarak Yüzüncüyıl şubesinde kargo operatörü olarak çalıştığını, sendikaya üye olması nedeniyle iş akdinin haksız feshedildiğini, ...

14. İş Mahkemesi 2013/137 esas 2014/520 karar sayılı işe iade kararının Yargıtay onama ilamı ile kesinleştiğini, haftada 5 gün 08:00- 22:00 arasında çalıştığını, bunun haricinde çalışmalarının da uzadığını, cumartesi günü 08:00- 19:00 saatleri arasında ve haricinde de çalıştığını, bu hususun irsaliyeli faturalar ile ispatlandığını, İşkur raporunda da davacı ve diğerlerinin bordroda görünen fazla mesai ücreti ile çalışma saatlerinin karşılığının birbirini karşılamadığını, son net ücretinin 1.280,00 TL olduğunu, 205,00 TL yemek ücreti verildiğini, yılda bir maaş tutarında ikramiye verildiğini,

10.000,00 TL fazla çalışma ücretinin temerrüt tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili süre uzatım ve cevap dilekçesinde özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının ...' a bağlı olarak onun işçisi olarak çalıştığını, ...' ın bağımsız bir işveren ve ... kargo taşımacılığı konusunda acentelik yapmak yetkisine sahip olduğunu, ...' ın almış olduğu bu yetkiye istinaden kargo taşımacılığı yapan firmalar ile acentelik sözleşmesi yaptığını, sadece davalı şirket ile acentelik sözleşmesi yapmadığını, aynı zamanda ...

Kurye A.Ş ile de acentelik sözleşmesi yaptığını, alt işveren üst işveren ilişkisi olmadığını, 07/12/2012 tarihinde acente de işe başladığını, 05/02/2013- 06/02/2013 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle fesh edildiğini, ücretlerin bankadan ödendiğini, fazla mesai yapmadığını, yaptığı zaman denkleştirme yapıldığını ya da karşılığının ödendiğini, bordroların imzalı olduğunu, ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunduklarını, davanın reddine, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2016/11701 esas sayılı bozma kararına uyulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi bozma ilamı üzerine davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava kısmi dava olarak açılmış ve 03.06.2020 tarihinde ıslah edilmiştir.

7251 sayılı "Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun" un 28.07.2020 tarih ve 31199 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ile 6100 sayılı Kanunun 177 nci maddesine birinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir;

“(2) Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz.”

Yukarıda bahsedilen düzenleme ancak yürürlüğe girdiği tarihten itibaren hüküm ifade etmekte olup davacının ıslah tarihi itibariyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 4.2.1948 tarih ve 1944/10 E, 1948/ 3 K. sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bu nedenle ıslaha değer verilmeden karar verilmesi gerekirken ıslahla artırılan miktara hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç: